Uzasadnienie
Skarżący – J. C. pismem z dnia 16 kwietnia 2015 r. wniósł skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań pn.: [...].
W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że [...] Sp. z o.o. wystąpiła o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę pięciu [...] wraz z infrastrukturą. W przekonaniu skarżącego uzyskanie pozwolenia na budowę i przystąpienie do realizacji inwestycji spowoduje trudne do odwrócenia skutki zwłaszcza dla środowiska, w tym dla gatunków zwierząt podlegających ochronie a także narazi skarżącego i innych mieszkańców na wyrządzenie znacznej szkody związanej z obniżeniem wartości nieruchomości. Zdaniem skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pozostaje zatem konieczne, albowiem pośrednio wpłynie na możliwość wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie pozwolenia na budowę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek okazał się bezzasadny.
Zgodnie z ogólną zasadą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Niemniej ustawodawca wskazuje w art. 61 § 3 p.p.s.a., że sąd może po przekazaniu mu skargi, na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo (1) wyrządzenia znacznej szkody lub (2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Należy zaznaczyć, że wstrzymaniu podlegają jedynie te akty administracyjne, które nadają się do wykonania. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. znajduje zatem co do zasady zastosowanie tylko w odniesieniu do tych decyzji, które nakładają określony obowiązek na oznaczony podmiot. Wykonanie aktu administracyjnego należy z kolei rozumieć jako doprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji do pewnego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.
Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy zauważyć, że omawiany wniosek skarżącego dotyczy wstrzymania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji. Rola takiej decyzji polega wyłącznie na wskazaniu pewnych wymogów dotyczących ochrony środowiska, jakie powinny być wzięte pod uwagę przy wydawaniu rozstrzygnięć bezpośrednio związanych z realizacją konkretnej inwestycji. Zgodnie bowiem z art. 72 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 188 poz. 1227 z późn. zm.), wydanie wspomnianej decyzji następuje przed uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę.
Tym samym dopiero ten ostatni akt, a nie decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje inwestycji, formułuje określone obowiązki względem oznaczonego inwestora. Bez znaczenia pozostaje w tej mierze fakt, że zaskarżona decyzja stanowi element szerszego procesu inwestycyjnego, skoro samodzielnie nie uprawnia ona do podjęcia określonych działań. W konsekwencji należy więc uznać, że decyzja z [...] marca 2015 r. nie nadaje się do wykonania i jako taka nie podlega wstrzymaniu.
Powyższe stanowisko zostało również zaaprobowane w orzecznictwie (zob. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2014 r., II OSK 3139/14 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tej sytuacji Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.