Uzasadnienie
M. M., reprezentowany przez adw. M. S., wniósł skargę na wskazaną w sentencji decyzję oraz wniosek o zwolnienie od wpisu od skargi.
We wniosku Wnioskodawca oświadczył, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie ze swoją matką M. M. Skarżący nie pracuje na stałe - wykonuje prace dorywcze, za które otrzymuje "symboliczne dochody". M. M. pobiera rentę w wysokości 1.200 zł miesięcznie. Rodzina mieszka w mieszkaniu o pow. 55 m2. Z rubryki 7.1. formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika ponadto, że Skarżący jest właścicielem domu o pow. 150 m2.
Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 9 czerwca 2015 r. wezwał Skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy o szereg dokumentów i oświadczeń.
Wezwanie to nie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego, lecz Skarżącemu, który nadesłał kopię decyzji ZUS o waloryzacji emerytury M. M. (1.418,62 zł netto miesięcznie wraz z zasiłkiem pielęgnacyjnym), fakturę za energię elektryczną za okres od 12.12.2014 r. do 24.02.2015 r. (na kwotę 252,33 zł), fakturę za gaz za okres od 19.04.2015 r. do 19.06.2015 r. (na kwotę 71,32 zł), potwierdzenie pocztowego przelewu należności na rachunek Spółdzielni Mieszkaniowej (600 zł) oraz [...] (brak tytułu przelewu).
Postanowieniem z 30 lipca 2015 r. referendarz sądowy odmówił zwolnienia od kosztów sądowych.
Skarżący, za pośrednictwem pełnomocnika, wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia podnosząc, że wezwanie błędnie zostało doręczone Skarżącemu zamiast pełnomocnikowi skarżącego, a jego odpowiedź na wezwanie całkowicie mu zadośćuczyniło. Do sprzeciwu załączono oświadczenia Skarżącego, że nie ma innych (poza emeryturą swej matki) dochodów ani nie posiada kont.
W związku z tym, że powyższe wezwanie nie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego, Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do nadesłania dokumentów i oświadczeń objętych wezwaniem, uprzednio nie nadesłanych lub nie złożonych przez Skarżącego.
W odpowiedzi na wezwanie nadesłano oświadczenie matki skarżącego, że nie posiada rachunków bankowych, stosowne zaświadczenia o niekorzystaniu z pomocy społecznej i uzyskiwaniu zasiłku pielęgnacyjnego (153 zł za okres od 1.08.2015 r. do 29.09.2015 r.) oraz niefigurowaniu w rejestrze osób bezrobotnych. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego oświadczył, że Skarżący nie składał za 2014 r. zeznania podatkowego z uwagi na brak wystarczających dochodów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W związku z wszczęciem postępowania przed wejściem w życie nowelizacji P.p.s.a., dokonanej ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) oraz art. 2 tej ustawy, zastosowanie ma w sprawie art. 260 P.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji.
Stosownie do art. 260 P.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Z regulacji prawnej zawartej w P.p.s.a. dotyczącej kosztów sądowych wynika, że zasadą jest ponoszenie kosztów sądowych przez każdego, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie, w tym skargę (art. 219 § 1, art. 220 § 1 i art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a.).
Stosownie jednak do art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzić należy, że Skarżący wykazał, iż spełnia wymogi wskazane w powyższym przepisie. Dochody jego dwuosobowego gospodarstwa domowego zamykają się w kwocie 1.418,62 zł netto miesięcznie (renta matki skarżącego wraz z jej zasiłkiem pielęgnacyjnym), powiększonej o niewielki zasiłek pielęgnacyjny Skarżącego (k. 52 - 153 zł za dwa miesiące). Skarżący ani jego matka nie posiadają kont. Z kolei brak rejestracji jako osoby bezrobotnej nie przesądza o braku podstaw do zwolnienia od wpisu od skargi.
Biorąc powyższe pod uwagę, w kontekście przedstawionych wydatków na utrzymanie, należy przyjąć, że Skarżący nie jest w stanie uiścić wpisu od skargi, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 254 § 1 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.