Uzasadnienie
S. A. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 3 września 2012 r. oraz nadesłanych na wezwanie dodatkowego oświadczenia z dnia 1 października 2012 r. i wyciągu z rachunku bankowego za okres od 1 marca 2012 r. do 24 września 2012 r. wynika, że S. A. ubiega się o nadanie statusu uchodźcy. W toku postępowania przed organami administracji korzystał z pomocy socjalnej, jednakże została ona wstrzymana w związku z wydaniem ostatecznej decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy.
Obecnie S. A. utrzymuje się wyłącznie dzięki pomocy brata, z którym mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Środki uzyskiwane przez brata skarżącego z prac dorywczych wynoszą około 2.000 zł miesięcznie. Czynsz oraz opłaty za media pochłaniają około 1.200 zł miesięcznie. Pozostałe środki przeznaczane są na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie.
Skarżący pozostawił cały majątek w kraju pochodzenia. Nie dysponuje aktualnie jakimikolwiek zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotowymi, nie posiada rachunku bankowego.
W okresie ujętym na nadesłanym wyciągu z rachunku bankowego brata skarżącego maksymalne saldo wyniosło 1.519,87 zł. Saldo końcowe wyniosło zaś 3,97 zł.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Środki uzyskiwane z prac dorywczych przez brata skarżącego, które stanowią obecnie jedne źródło utrzymania dwuosobowej rodziny, wynoszą średnio 2.000 zł. Tylko koszty związane z zaspokojeniem potrzeb mieszkaniowych pochłaniają około 1.600 zł. W tej sytuacji, biorąc pod uwagę aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, należy stwierdzić, że skarżący, nie dysponując jakimikolwiek zasobami pieniężnymi, ani majątkiem, który mógłby zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.