Uzasadnienie
M. M. wniósł skargę na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki. W skardze zwrócił się także do Sądu o przyznanie mu prawa pomocy. Z informacji zawartych na formularzu PPF z dnia 25 września 2013 r. wynika, że skarżący domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Skarżący podniósł, że nie jest w stanie podjąć pracy z uwagi na stałą opiekę nad dwojgiem niepełnosprawnych rodziców (ojciec skarżącego ma rozrusznik serca i jest po amputacji lewej nogi).
Skarżący nie jest zarejestrowany w Urzędzie Pracy. Podniósł, że w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi toczyło się postępowanie o zasiłek pielęgnacyjny dla skarżącego. Wyrok pierwszej instancji był korzystny, lecz Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło skargę kasacyjną, domagając się uchylenia wyroku WSA w Łodzi. Skarżący wskazał, ze nieodpłatnie opiekuje się rodzicami, sam nie posiada żadnych dochodów, zaś świadczenia emerytalne rodziców skarżącego w całości przeznaczane są na ich utrzymanie, w tym leki, rehabilitację, protezowanie.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "p.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie podołać jakimkolwiek kosztom postępowania sądowego. Wykazanie tej przesłanki ciąży na wnioskującym o prawo pomocy.
W niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę dane zawarte we wniosku, należało stwierdzić, że obowiązek pokrycia pełnej wysokości kosztów sądowych (tj. opłat i wydatków) przekracza finansowe możliwości skarżącego. Skarżący nie uzyskuje dochodów, opiekuje się niepełnosprawnymi rodzicami, którzy wymagają stałej pomocy. Skarżący wystąpił o zasiłek pielęgnacyjny, lecz z informacji przez niego przedstawionych wynika, że postępowanie w tej sprawie toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W tej sytuacji, biorąc pod uwagę sytuacji życiową skarżącego, należało uznać, ze skarżący nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych i ustanowić pełnomocnika procesowego z wyboru.
Z tych względów uznano, że skarżący spełnia warunki do otrzymania prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie i dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.