Uzasadnienie
W toku postępowania w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie wymeldowania, skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Z wniosku PPF oraz nadesłanych przez skarżącego dokumentów źródłowych (załączonych do pisma z dnia 10 grudnia 2012 r.) wynika, że prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jedynym źródłem jego utrzymania jest świadczenie emerytalne w wysokości 1438, 52 zł brutto, netto zaś – 848, 42 zł (świadczenie w części zajęte jest przez komornika). Skarżący posiada mieszkanie w W. (współwłasność). Przedstawił orzeczenie z dnia [...] października 2012 r. wydane przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W., z którego wynika m. in., że jest w znacznym stopniu niepełnosprawny. Skarżący oświadczył, że na lekarstwa wydaje co miesiąc kwotę ok. 400 zł, przedłożył kopię faktury VAT, z której wynika, ze w dniu 1 grudnia 2012 r. za lekarstwa zapłacił w aptece 544, 95 zł.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek, należy wskazać, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Instytucja prawa pomocy ma służyć osobom, którym brak środków utrudnia lub uniemożliwia dostęp do sądu.
W rozpatrywanej sprawie uznano, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z własnych środków. Co prawda skarżący uzyskuje stały dochód (świadczenie emerytalne), jednak jego wysokość: 848,42 zł netto uzasadnia przyznanie prawa pomocy, w szczególności mając na uwadze aktualny poziom cen usług i dóbr utrzymania koniecznego oraz z uwagi na fakt, że połowa tej kwoty przeznaczana jest na zakup lekarstw. W tej sytuacji wniosek skarżącego należało uwzględnić i przyznać mu prawo pomocy w zakresie całkowitym.
W świetle powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.