Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2010 r., na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2010 r., w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o rybołówstwie, Z. Z. i P. G., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli o wstrzymanie wykonania tej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazali, iż rozmiar wymierzonej kary oraz kar w pozostałych postępowaniach jest bardzo wysoki, gdyż łącznie wynosi 172 000 zł. Wysokość tej kwoty i skutki jej ewentualnego wyegzekwowania uzasadniają zdaniem skarżących wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zdaniem Sądu skarżący uprawdopodobnili, iż wykonanie decyzji w niniejszej sprawie – czyli konieczności zapłaty kary pieniężnej w kwocie 20 000 zł (co łącznie w ośmiu sprawach jakie wpłynęły do Sądu daje kwotę 172 000 zł) powoduje trudne do odwrócenia skutki. Wskazać należy, iż skutki trudne do odwrócenia to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
W ocenie Sądu zaniechanie skorzystania ze środka tymczasowego w stosunku do skarżących mogłoby spowodować obciążenie ich obowiązkiem uiszczenia kary pieniężnej przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy, co w sposób znaczący wpłynęłoby na ich sytuację majątkową.
W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, orzekł jak w sentencji.