Uzasadnienie
Skarżąca M. W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w związku ze skargą na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2008 r.
Z informacji podanych przez skarżącą w nadesłanym formularzu PPF wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Skarżąca jest właścicielką mieszkania o pow. 48 m2. Jako źródło miesięcznych dochodów wskazała wynagrodzenie za pracę w wysokości 1410, 76 zł oraz rentę rodzinną w wysokości 1680, 82 zł. Uzasadniając swój wniosek wnioskodawczyni wskazała, iż znaczną część uzyskiwanych przez siebie dochodów pochłaniają wydatki na leczenie oraz wizyty lekarskie.
W związku z powziętymi wątpliwościami co do uzyskiwanych przez skarżącą dochodów oraz wydatków na bieżące utrzymanie oraz leczenia, Sąd pismem z dnia 16 stycznia 2009 r. zobowiązał skarżącą do uzupełnienia wniosku, w terminie 7 dni pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty, poprze nadesłanie:
- - wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy,
- - oświadczenia o wysokości stałych miesięcznych wydatków w gospodarstwie domowym oraz wydatków na leczenie,
- - dokumentów potwierdzających wysokość uzyskiwanych dochodów z umowy o pracę oraz renty.
Wezwanie do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy doręczono skarżącej w dniu 24 stycznia 2009 r. Termin do uzupełnienia braków przedmiotowego wniosku upłynął w dniu 2 lutego 2009 r., natomiast wnioskodawczyni do dnia dzisiejszego nie udzieliła odpowiedzi na skierowane do niej wezwanie.
Rozpatrując wniosek stwierdzono, co następuje:
Zwolnienie od kosztów sądowych wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, które może być przyznane osobie fizycznej pod warunkiem wykazania przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.).
Wskazany przepis stanowi odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, zawartej w art. 199 wymienionej ustawy. Zatem rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe potraktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na występującym z wnioskiem spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę wykazane.
Jak już wskazano powyżej, referendarz sądowy uznał zawarte w urzędowym formularzu PPF oświadczenie skarżącej za niewystarczające dla dokonania oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych, szczególnie przy braku informacji odnośnie pełnej informacji o dochodach oraz informacji o wydatkach koniecznych ponoszonych na bieżące utrzymanie oraz na leczenie. Przedłożenie przez skarżącą żądanych dokumentów pozwoliłoby nie tylko na weryfikację rzeczywistych dochodów przez nią uzyskiwanych, ale także potwierdziłoby ewentualną, trudną sytuację materialną, w jakiej skarżąca się znajduje. W konsekwencji należy przyjąć, iż niewyjaśnione pozostały podstawowe okoliczności dotyczące ponoszonych przez skarżącą kosztów utrzymania, w tym zwłaszcza źródeł finansowania.
Wezwanie Sądu doręczono skarżącej 24 stycznia 2009 r. Pomimo upływu 7-dniowego terminu zakreślonego do uzupełnienia wniosku skarżąca nie nadesłała żądanych dokumentów.
Mając powyższe na uwadze należy uznać, że wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy.
Dodatkowo trzeba podkreślić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzenia w sytuacji gdy dokładne dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych wnioskodawcy nie są znane, gdyż uchyla się on od złożenia stosownych dokumentów i oświadczeń w tym przedmiocie.
Jak już bowiem wyjaśniono sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy (por. post. Sądu Apelacyjnego [...] z dnia [...]stycznia 2003 r., OSA 2003/9/38).
W tej sytuacji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.