Uzasadnienie
M. L. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika (adwokata lub radcy prawnego) w postępowaniu dotyczącym skargi na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. znak: [...].
W złożonym w dniu 15 lutego 2011 r. formularzu PPF wnioskodawca wskazał, iż jest osobą bezrobotną, obecnie nie uzyskuje żadnych dochodów. Utrzymuje się z pomocy o charakterze rzeczowym, świadczonej przez instytucje dobroczynne. Wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada majątku ani oszczędności.
Na wezwanie Sądu do uzupełnienia przedmiotowego wniosku o dokumenty źródłowe potwierdzające trudną sytuację finansową skarżącego, M. L. w dniu 22 marca 2011 r. nadesłał stosowne dokumenty, m.in.: zaświadczenie Fundacji "O." w S. o otrzymywaniu pomocy o charakterze rzeczowym, kopię zeznania podatkowego za 2009 r. oraz informację o stanie konta w ZUS według stanu na dzień 31 grudnia 2009 r. Z informacji o dochodach oraz pobranych zaliczkach wynika, iż za cały 2009 rok skarżący uzyskał dochód w wysokości 184 zł. Skarżący w dniu 30 marca 2011 r. dołączył dodatkowo kopię legitymacji ubezpieczeniowej, dokumentując w ten sposób fakt, iż jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną w Urzędzie Pracy W. Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na względzie ustalenia faktyczne dokonane na podstawie informacji podanych przez wnioskodawcę we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz pismach z dnia 22 i 30 marca 2011 r. uznano, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Trudna sytuacja materialna wnioskodawcy, który nie posiada żadnych stałych dochodów, a otrzymuje jedynie pomoc rzeczową z ośrodków pomocy doraźnej, uniemożliwia poniesienie przez niego jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy mieć na uwadze, iż otrzymywana pomoc ma charakter rzeczowy, w postaci żywności, odzieży oraz przyrządów niezbędnych do funkcjonowania, pozwala zatem na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych skarżącego.
Powyższe okoliczności wskazują, iż trudna sytuacja materialna skarżącego, który jest osobą bezrobotną, nie posiada stałych dochodów, a jedynie rzeczową pomoc społeczną, uniemożliwia poniesienie przez niego kosztów postępowania sądowego oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.