Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].12.2003 r. ([...]) Starosta G. po rozpatrzeniu wniosku J. A. odmówił wznowienia postępowania w sprawie wydania pozwolenia wodoprawnego na odprowadzanie wód deszczowych do rowu melioracyjnego R14 dla Zakładu Mięsnego [...] w miejscowości T..
W uzasadnieniu wskazano, że wpłynął wniosek J. A. o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie wód deszczowych do rowu melioracyjnego R14. Została powołana specjalna komisja, która stwierdziła, że wody deszczowe nie trafiają do przedmiotowego rowu. Nadto jego odległość od ogrodzenia posesji J. A. wynosi ok.50 metrów. W postępowaniu o wydanie pozwolenia brała udział Gminna Spółka Wodna w G. pod nadzorem której znajduje się przedmiotowy rów.
Wskutek odwołania wniesionego przez J. A. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...].02.2004 r. na podstawie art.138 § 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W uzasadnieniu podniesiono, że Spółka Wodna nie brała udziału w sprawie administracyjnej, a jedynie otrzymała decyzję o pozwoleniu. Nadto przeprowadzone przez organ I instancji oględziny nie są dowodem w sprawie stwierdzenia, czy J. A. posiada legitymację do występowania z wnioskiem o wznowienie postępowania. Odległość zaś rowu od posesji J. A. nie ma znaczenia dla ustalenia, czy posiada on interes prawny w tymże postępowaniu. Nie ma również znaczenia w sprawie o wznowienie postępowania okoliczność, że Zakład Mięsny nie korzysta z uzyskanego pozwolenia na odprowadzanie wód do rowu. Stwierdzenie takiego stanu powinno skutkować wygaśnięciem pozwolenia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik Z. P. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 kpa w zw. z art. 28 kpa poprzez przyjęcie, iż J. A. posiada legitymację do wystąpienia o wznowienie postępowania oraz art. 75 § 1 kpa poprzez przyjęcie, że oględziny przeprowadzone przez organ I instancji nie są dowodem w sprawie. W ocenie skarżącego organ II instancji błędnie przyjął, że oględziny nie stanowią dowodu na okoliczność braku legitymacji po stronie J. A. do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania. Zdaniem skarżącego rów znajduje się w odległości ok. 50 m od posesji p. A. i pozostaje w zarządzie Gminnej Spółki Wodnej, zatem nie przysługuje p. A. legitymacja do wystąpienia z wnioskiem w trybie art. 145§ 1 pkt. 4 kpa.
Błędne jest również stanowisko Wojewody, że Spółka nie brała udziału w postępowaniu o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie stwierdzając, że organ II instancji nie rozstrzygnął, że J. A. jest stroną postępowania, lecz jedynie stwierdził, że organ I instancji nie zbadał tej okoliczności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga jest niezasadna.
Sąd administracyjny stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25.07.2002 Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest realizowana pod względem zgodności z prawem. Mając powyższe kryterium na uwadze Sąd uznał, iż rozstrzygnięcie zaprezentowane w zaskarżonej decyzji Wojewody [...] jest prawidłowe pomimo tego, że jej uzasadnienie, jak również poprzedzającej ją decyzji Starosty, nie spełnia wszystkich warunków określonych w art. 107 § 3 kpa. Nie zawiera ono przede wszystkim prawidłowych i wyczerpujących rozważań prawnych, które winny zostać zawarte w uzasadnieniu decyzji wydanej na podstawie art. 149 § 3 kpa. Uchybienie to nie miało jednak wpływu na wynik sprawy.
Złożenie przez podmiot żądania wznowienia postępowania rodzi obowiązek zbadania przez organ dopuszczalności takiego wznowienia. Wydanie decyzji odmawiającej wznowienia postępowania jest możliwe tylko wówczas, gdy wznowienie postępowania z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych jest niedopuszczalne oraz gdy strona złożyła żądanie wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego w art. 148 § 1 i 2 kpa. Wszystkie te okoliczności winny zostać zbadane przez organ rozpoznający wniosek o wznowienie i stwierdzenie zaistnienia którejkolwiek z nich winno skutkować odmową wznowienia.
W niniejszej sprawie organ I instancji ograniczył się do zbadania przesłanki podmiotowej tzn. ustalenia czy wnioskującemu o wznowienie postępowania przysługuje przymiot strony i przeprowadził w tym zakresie – jak trafnie wskazał organ II instancji - błędny wywód prawny. Otóż o tym czy określona osoba ma interes prawny w postępowaniu administracyjnym o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzenie wód do rowu melioracyjnego decyduje nie odległość jej posesji (ogrodzenia) od tegoż rowu, lecz fakt czy jest ona właścicielem nieruchomości, przez którą przechodzi rów. W tym zakresie zatem organ winien poczynić ustalenia, co nie wymaga przeprowadzenia dowodu z oględzin, lecz zapoznania się z odpowiednimi wyrysami z ewidencji gruntów, jak również wypisami.
Nie można przy tym zaakceptować stwierdzenia zawartego w uzasadnieniu organu II instancji, że oględziny przeprowadzone w postępowaniu wznowieniowym nie są dowodem w sprawie, gdyż nie doprowadziły do wyjaśnienia sprawy. Otóż oględziny w rozumieniu kpa są dowodem, ale w niniejszej sprawie nieprzydatnym, bowiem nie wyjaśniają kwestii interesu prawnego J. A. Stwierdzenie, iż J. A. jest stroną winno skutkować zbadaniem innej przesłanki wznowienia tj. dochowania terminu do wniesienia żądania wznowienia postępowania. Złożenie bowiem wniosku z uchybieniem miesięcznego terminu również skutkuje odmową wznowienia.
Za trafne należy uznać stwierdzenie Wojewody, iż nie ma znaczenia dla dopuszczalności wznowienia kwestia nie korzystania przez uprawnionego z pozwolenia wodnoprawnego tj. odprowadzania wód deszczowych w inny sposób niż do rowu melioracyjnego. Wykonywanie bowiem decyzji nie ma żadnego związku z ewentualnym wznowieniem postępowania zakończonego wydaniem pozwolenia. Nie mają także znaczenia dla rozstrzygnięcia wywody dotyczące udziału w postępowaniu Spółki Wodnej zawarte w uzasadnieniu Starosty, jak również organu II instancji. Wniosek bowiem o wznowienie został złożony przez J. A., nie zaś przez Spółkę Wodną. Co prawda pan A. informował Spółkę Wodną o naruszeniu prawa, jego zdaniem jednakże w konsekwencji samodzielnie wystąpił do Starosty o wznowienie postępowania z tej przyczyny, iż nie brał udziału w postępowaniu bez swojej winy.
Wobec tego Starosta rozpoznając wniosek J. A. winien zbadać jedynie przesłanki do wznowienia odnośnie tej osoby, nie zaś prowadzić wywód w zakresie udziału Spółki Wodnej w postępowaniu o wydanie pozwolenia. Składającym wniosek był bowiem J. A., a organ nie mógł wznowić postępowania z urzędu z powodu ewentualnych uchybień w powiadomieniu Spółki Wodnej (art. 147 kpa). Tym samym rozważania dotyczące udziału Spółki Wodnej, zawarte w uzasadnieniu obydwu decyzji, należy uznać za bezprzedmiotowe.
Nie mniej jednak uchybienia powyższe nie miały żadnego znaczenia dla samego rozstrzygnięcia.
Należy natomiast stwierdzić, że Starosta G. prowadził postępowanie nieporadnie, nie koncentrując się na zagadnieniach istotnych, mających znaczenia przy rozpoznawaniu tego rodzaju wniosku. Nie wyjaśnił przy tym stanu faktycznego sprawy i nie wyprowadził prawidłowych wniosków z tych ustaleń.
Uchylenie zatem jego decyzji przez organ odwoławczy i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sąd uznał za zasadne i zgodne z przepisami, nawet pomimo częściowo błędnego uzasadnienia decyzji Wojewody. Ponowne rozpoznanie sprawy przez Starostę jest bowiem konieczne ze względu na konieczność przeprowadzenia postępowania celem ustalenia legitymacji J. A. Z tych względów, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr.153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.