Uzasadnienie
Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] grudnia 2012 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy. Do skargi dołączył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. (zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata).
We wniosku PPF oraz oświadczeniu z dnia 1 marca 2013 r. skarżący podał, że jest uchodźcą z [...]. We wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną, nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, zaś jedynym źródłem utrzymania rodziny jest pomoc pieniężna jaką uzyskuje on i jego żona od państwa polskiego w wysokości 1200 zł na zamieszkanie poza ośrodkiem (§ 6 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 listopada 2011 r., Dz.U. Nr 261, poz. 1564). Na opłacenie i wynajęcie mieszka przeznacza 500 zł. miesięcznie (300 zł. umowa, 200 zł. opłaty związane z eksploatacją mieszkania).
Stwierdzono, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Stosownie do przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie w całości. Cudzoziemiec i jego rodzina nie posiadają wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym oraz zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika. Pomoc materialna jaką uzyskują od państwa polskiego jest pożytkowana na zapewnienie mieszkania poza ośrodkiem dla uchodźców oraz niezbędne wydatki związane z utrzymaniem, zaś jej wysokość nie pozwala na czynienie oszczędności przeznaczonych na koszty sądowe.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.