Uzasadnienie
W skardze z dnia 27 października 2009 r. Z. i J. B. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2009 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.
Z powodu braku uzasadnienia tego wniosku Sąd, na podstawie zarządzenia z dnia 12 stycznia 2010 r. wezwał skarżących do wskazania okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej P.p.s.a.
Uzupełniając przedmiotowy wniosek skarżący w piśmie z dnia 25 stycznia 2010 r. wskazali, iż nie dysponują środkami pozwalającymi na uiszczenie opłaty ustalonej w zaskarżonej decyzji, w związku z tym należy uznać, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., w myśl którego są to niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem ochrony tymczasowej, jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
W wyniku dokonania analizy wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w ocenie Sądu zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Niniejsza sprawa dotyczy zobowiązań o charakterze pieniężnym, a zatem z samego jej charakteru wynika, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby narazić stronę na wyrządzenie znacznej szkody.
W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.