Uzasadnienie
Stowarzyszenie "Z." w skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r., zawarło wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu PPPr, wobec czego referendarz sądowy w piśmie z dnia 31 października 2007 r. poinformował Stowarzyszenie o obowiązku złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w wymaganej formie, tj. na urzędowym formularzu PPPr pouczając, iż odpowiedni formularz należy złożyć w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Wezwanie to zostało doręczone Stowarzyszeniu w dniu 6 listopada 2007 r. Termin do złożenia formularza upłynął w dniu 13 listopada 2007 r.
Stowarzyszenie nie złożyło wniosku w wymaganej prawem formie we wskazanym terminie, wobec czego zarządzeniem z dnia 21 listopada 2007 r. wydanym na podstawie art. 258 § 2 pkt 6 i art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 1543, poz. 1270 ze zm.) referendarz sądowy pozostawił przedmiotowy wniosek bez rozpoznania. Zgodnie z art. 259 § 1 i § 2 na zarządzenie o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy wydanego przez referendarza sądowego przysługuje sprzeciw, który należy wnieść w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, natomiast sprzeciw wniesiony po terminie, podlega odrzuceniu.
W rozpatrywanej sprawie zarządzenie referendarza sądowego z dnia 21 listopada 2007 r.– jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy - doręczono Stowarzyszeniu w dniu 30 listopada 2007 r. ze stosownym pouczeniem o możliwości i terminie wniesienia sprzeciwu. Termin do wniesienia sprzeciwu upłynął w dniu 7 grudnia 2007 r.
W dniu 10 grudnia 2007 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) Stowarzyszenie złożyło pismo, podając że stanowi ono "zażalenie na zarządzenie odmawiające nam zwolnienia od kosztów sądowych", jednakże z uwagi na to, że dotyczy zarządzenia referendarza sądowego, należało je potraktować jako sprzeciw.
W związku z tym, że przedmiotowy sprzeciw został wniesiony po terminie, podlegał odrzuceniu, na podstawie powołanego wyżej art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).