Uzasadnienie
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na upomnienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie wezwania do wydania lokali użytkowych P. wniosła [...] sp. z o.o. z siedzibą w W..
Skarżąca jest najemcą sklepu z akcesoriami i sklepu [...] prowadzonych pod marką "[...]", położonych na terenie budynku [...] w W. na podstawie umów najmu. W dniu [...] lipca 2012 r. Wojewoda [...] wydał decyzję nr [...], udzielając P. zezwolenia na realizację inwestycji w zakresie [...]. Odstąpiono jednak od ustalenia terminu wydania jakichkolwiek nieruchomości. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2012 r. Wojewoda [...] sprostował decyzję z dnia [...] lipca 2012 r., podkreślając, iż w związku z nadaniem decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, zobowiązuje ona do "niezwłocznego opróżnienia lokali i innych pomieszczeń w terminie nie dłuższym niż 4 miesiące od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna". Pismem z dnia [...] lipca 2012 r. zatytułowanym jako "Upomnienie" Wojewoda na podstawie art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), dalej u.p.e.a. wezwał [...] do wydania [...] lokali sklepowych w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 15 § 1 u.p.e.a. egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.
Jak wskazuje art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej p.p.s.a., sądy administracyjne są właściwe do orzekania w sprawach skarg na inne niż decyzje i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wolą ustawodawcy było objęcie kontrolą sądu administracyjnego tych prawnych form działania administracji publicznej, które mogą być i są podejmowane przez organy administracji publicznej w stosunku do podmiotów administrowanych w sprawach, dla których załatwienia nie jest przewidziana forma decyzji lub postanowienia. Działania te podejmowane są w sprawach indywidualnych, a więc ich przedmiotem jest określony i zindywidualizowany stosunek administracyjny, którego źródłem jest przepis prawa powszechnie obowiązującego. Muszą przy tym dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa.
Powyższe upomnienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r. ma jedynie przypominać o konieczności wypełnienia obowiązku ciążącego na zobowiązanym, normuje zagadnienia proceduralne, warunkując w określonych przypadkach skuteczne wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Nie stanowi ono zatem rozstrzygnięcia władczego, które decydowałoby o uprawnieniach lub obowiązkach strony, do której zostało skierowane (jej sytuacji prawnej). Na takie upomnienie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wadliwe wystawienie upomnienia może być natomiast podstawą zarzutu wniesionego na podstawie art. 33 pkt 1 u.p.e.a.
Mając na uwadze powyższe, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.