Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 2008 r. Prezydent. W. ustalił, na podstawie przepisów art. 2 ust. 1, art. 7 ust. 1, art. 12 ust. 1 i 2 oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, lokalizację ulicy [...] w W. na odcinku od ul. [...] do [...].
Skarżąca Spółka nie zgodziła się z tą decyzją i wniosła od niej odwołanie. Jednocześnie wystąpiła do organu z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.
Postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. Wojewoda [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] października 2008 r. O podjętym rozstrzygnięciu organ zawiadomił pełnomocnika Spółki w dniu [...] września 2009 r.
Postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r. skarżąca Spółka zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (w dniu 21 września 2009 r.). Następnie w piśmie z dnia 11 grudnia 2009 r. pełnomocnik Spółki wyjaśnił, że błędne zatytułowanie tego pisma ("zażalenie") i zaadresowanie go omyłkowo do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. było wynikiem niepoprawnego pouczenia, zawartego w zaskarżonym postanowieniu. Jednocześnie, z ostrożności procesowej, pełnomocnik strony wniósł tą sama skargę, jednakże zaadresowaną do Sądu, zgodnie z dyspozycją przepisu art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Do skargi załączono wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Niewątpliwie działania pełnomocnika strony w tej sprawie są wynikiem daleko posuniętej ostrożności procesowej.
W okolicznościach sprawy uznać bowiem należy, że skarga na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r. została wniesiona przez Spółkę R. z zachowaniem przewidzianych prawem terminów. Pismo skarżącego, błędnie zatytułowane "zażaleniem" było w istocie skargą sądowoadministracyjną, co zresztą potwierdził pełnomocnik strony w piśmie z dnia11 grudnia 2009 r. Nie miał co do tego wątpliwości także Wojewoda [...], który, w trybie przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a., przekazał ją do Sadu wraz z odpowiedzią na skargę.
Nie można więc stwierdzić, że skarżąca Spółka uchybiła terminowi do wniesienia skargi, gdyż w zakreślonym terminie, tj. w dniu 21 września 2009 r. wniosła skutecznie skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r
Zatem skoro skarżąca Spółka nie uchyliła przepisom o terminie wnoszenia skargi sądowoadministracyjnej, to jej późniejszy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, stosownie do przepisu art. 88 p.p.s.a., należało uznać za niedopuszczalny, gdyż nie można rozstrzygać o przywróceniu terminu który nie został uchybiony.
Z tego względu Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie przepisu art. 88 p.p.s.a.