Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 października 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 2002/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę I. B. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z powodu uchybienia terminu do wniesienia skargi. Sąd podał, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", upłynął w dniu 5 września 2007 r., natomiast skarżąca skargę nadała w urzędzie pocztowym w dniu 6 września 2007 r.
Omawiane postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 5 listopada 2007 r. W dniu 12 listopada 2007 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca - za pośrednictwem organu – złożyła do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku podała, iż dochowanie terminu nie było możliwe ze względu na zły stan zdrowia niepełnosprawnego B. K., pozostającego pod stałą opieką skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, zaś art. 87 § 2 p. p. s. a. stanowi, że w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W myśl art. 87 § 1 cytowanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Rozpatrując przedmiotowa sprawę, przede wszystkim należy stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony z zachowaniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 87 § 1 p.p.s.a. Wniosek ten zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżąca uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Z uzasadnienia wniosku wynika, że przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi o jeden dzień, była konieczność sprawowania opieki nad B. K. z uwagi na jego zły stan zdrowia.
Z dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych wynika, że I. B. została ustanowiona rodziną zastępczą dla małoletniego wnuka B. K., który – jak wynika z orzeczenia o niepełnosprawności – jest osobą niepełnosprawną od urodzenia i wymaga stałej opieki w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. W tej sytuacji Sąd uznał, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi należy uznać za usprawiedliwione.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 86 § 1 p. p. s. a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.