Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie decyzją z dnia [...] września 2008r. nr [...] Minister Środowiska zatwierdził plan urządzenia lasu dla Nadleśnictwa S. w Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w S. na lata 2005-2014.
Decyzja ta następnie, po rozpoznaniu przez Ministra wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy Klubu [...] z siedzibą w S. została utrzymana w mocy decyzją z dnia [...] października 2008r.
Wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2009r. Sygn. akt IV SA/Wa 2036/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił obie w/w decyzje, wskazując na konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania zatwierdzonego planu na obszar szczególnej ochrony Natura 2000- [...].
Klub [...] pismem z dnia 13 maja 2011 r., skierowanym do Ministra Środowiska, powołując się na swoje cele statutowe zgłosił chęć uczestnictwa w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, dotyczącym uwzględnienia wniosków z oceny oddziaływania na środowisko planu urządzenia lasu dla Nadleśnictwa S. Klub [...] uzasadnił to swoimi celami statutowymi oraz zamiarem dbałości w postępowaniu o pełne uwzględnienie wniosków z oceny oddziaływania przedmiotowego planu na środowisko. W odpowiedzi pismem z dnia 1 czerwca 2011 r. Klub [...] został poinformowany, że uczestniczyć będzie w postępowaniu na podstawie art. 44 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013r., poz. 1235, z późno zm.).
Decyzją z dnia [...] września 2011r. znak [...] Minister Środowiska działając na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o lasach oraz art. 104 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych zatwierdził plan urządzania lasu dla Nadleśnictwa S. w Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w S. na lata 2005-2014.
Z wnioskiem o ponowne rozpoznanie niniejszej sprawy wystąpił pismem z dnia 10 listopada 2011r. Klub [...], wnosząc o ponowne rozpoznanie sprawy. Klub [...] zarzucił decyzji naruszenie przepisów art. 10 § 1 Kpa, przez fakt, że organ przed wydaniem decyzji nie poinformował Klubu [...] o zgromadzeniu dowodów i materiałów oraz nie umożliwił wypowiedzenia się co do zebranych materiałów oraz naruszenie art. 107§ 1 Kpa, przez pominięcie w decyzji informacji o udziale Klubu na prawach strony.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r., znak [...], Minister Środowiska stwierdził, w myśl art. 134 K.p.a., niedopuszczalność wniesienia przez Stowarzyszenie Klub [...] ze S. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zakończonej decyzją z dnia [...] września 2011, w przedmiocie zatwierdzenia planu urządzenia lasu dla Nadleśnictwa S. na lata 2005 - 2014.
Stowarzyszenie Klub [...] ze S., pismem z dnia 6 lutego 2012 r., znak: [...], wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wyżej przytoczone postanowienie Ministra Środowiska Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi Klubu [...] na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] stycznia 2012 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wyrokiem z dnia 14 czerwca 2012r. sygn. akt IV SA/Wa 516/12 uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu zaś powołał się wyrok z dnia 30 kwietnia 2009r. Sygn. akt IV SA/Wa 2036/08 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podnosząc, że w świetle tegoż wyroku Klub [...] został uznany za stronę niniejszego postępowania.
Mając powyższe na uwadze Minister Środowiska decyzją z dnia [...] sierpnia 2014r. znak [...] na podstawie art. 127§ 3 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a, w zw. z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2011 r. Nr 12, poz. 59, z późno zm.), po rozpatrzeniu wniosku Klubu [...] ze S. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] września 2011 r..
W uzasadnieniu organ przedstawił stan faktyczny sprawy i wskazał że w związku z wyżej przytoczonym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2012 r. Klub [...] jest stroną postępowania administracyjnego mającego na celu zatwierdzenie ww. planu urządzania lasu.
Mając powyższe na uwadze, pismem z dnia 4 lipca 2014 r., poinformowano wszystkie strony o zakończeniu postępowania wyjaśniającego oraz możliwości zapoznania się z aktami sprawy. We wskazanym terminie strony nie wyraziły woli zapoznania się z aktami sprawy, nie wpłynęły również nowe wyjaśnienia lub materiał dowodowy w sprawie, tak więc należy uznać, że w trybie odwoławczym zachowano przepisy postępowania w zakresie obowiązku właściwego wyjaśnienia sprawy.
Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Klub [...], zarzucając jej naruszenie przepisów art. 10 § 1 k.p.a, przez fakt, że organ przed wydaniem decyzji nie poinformował Klubu [...] o zgromadzeniu dowodów i materiałów oraz nie umożliwił wypowiedzenia się co do zebranych materiałów oraz naruszenie art. 107§ 1 k.p.a, przez pominięcie w decyzji informacji o udziale Klubu na prawach strony oraz niedoręczenie decyzji stronie, co stanowi naruszenie art. 109 § 1 k.p.a, jak również naruszenie art. 39 w świetle art. 54 ust 4 ustawy udostępnianie informacji o środowisku i jego ochronie, udział społeczeństwa w ochronie środowiska oraz oceny oddziaływania na środowisko, poprzez nie dopełnienia procedury wymaganej w tym artykule przynajmniej w odniesieniu do prognozy oddziaływania na środowisko, stanowiącej element dokumentacji sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270 ze zm. zwanej w dalszej części p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Rozpoznając niniejszą sprawę w oparciu o wskazane powyżej kryteria Sąd uznał, iż skargę należało uwzględnić aczkolwiek z innych względów niż w niej podniesiono.
W ocenie Sądu w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, polegającego na tym, iż wbrew art. 15 i 138 k.p.a. w związku z art. 7 i 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a, organ odwoławczy nie rozpoznał jej ponownie merytorycznie, tym samym w ocenie Sądu organ uchylił się od ponownego rozpoznania sprawy poprzez wnikliwe i rzetelne wyjaśnienie jej wszystkich aspektów, do czego był zobowiązany na mocy art. 15 k.p.a.
Zgodnie bowiem z przywołanym art. 15 k.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Oznacza to, iż strona postępowania administracyjnego ma prawo żądać, aby dotycząca ją sprawa administracyjna, w przedmiocie której orzekł już organ I instancji, została merytorycznie rozpatrzona ponownie, tym razem przez organ wyższej instancji. Podkreślić jednak należy, stosownie do art. 127 k.p.a., składając odwołanie od decyzji organu I instancji, czy tez wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, strona ma uzasadnione prawo w szczególności żądać, aby organ odwoławczy rozpatrzył zarzuty, jakie formułuje ona w odniesieniu do wydanej decyzji, niemniej jednak niezależnie od powyższego w świetle utrwalonego stanowiska orzecznictwa sądowoadministracyjnego i doktryny prawa (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 stycznia 2006r. Sygn. akt V SA/Wa 2473/05, wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 października 2005r.
Sygn. akt VII SA/Wa 292/05, B. Adamiak, Odwołanie w polskim systemie postępowania administracyjnego, Wrocław 1980, s. 144 i nast.), obowiązki organu odwoławczego idą zdecydowanie dalej. Z faktu, iż rozpatruje on daną sprawę merytorycznie wynika, że nie może on ograniczyć się wyłącznie do rozpatrzenia zarzutów strony, czy też nawet do oceny prawidłowości kwestionowanego rozstrzygnięcia, ale musi ponownie rozpoznać całokształt sprawy, tj. samodzielnie ją ocenić. Dopiero w wyniku przeprowadzenia tak zakreślonego postępowania odwoławczego organ wydaje jedno z rozstrzygnięć, o którym mowa w art. 138 § 1.:
- 1) utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo
- 2) uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo
- 3) umarza postępowanie odwoławcze.
Tymczasem w rozpoznawanej sprawie, jak wskazano na wstępie organ rozpoznający ponownie sprawę w ogóle nie dokonał jej odrębnej, indywidualnej analizy, pod kątem możliwości wydania w sprawie rozstrzygnięcia stosownie do treści art. 107 § 3 k.p.a, jak również nie odniósł się do zarzutów podniesionych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy wniesionego przez stronę skarżącą. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji ogranicza się jedynie do chronologicznego przedstawienia stanu sprawy. Mając zaś na uwadze, iż w świetle wyroku z dnia 30 kwietnia 2009r. Sygn. akt IV SA/Wa 2036/08 oraz z dnia 14 czerwca 2012r. sygn. akt IV SA/Wa 516/12 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, organ zobligowany był do załatwienia sprawy w formie wydania decyzji, a nie jak przyjmuje się np. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 marca 2014 sygn. akt II OSK 2477/12 w drodze czynności o charakterze wewnętrznym, obowiązkiem organu było sporządzenie zaskarżonego rozstrzygnięcia zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 k.p.a.
Powyższe w ocenie Sądu uzasadnia konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji, jako wydanej z naruszeniem art. 7, 8, 15 i 107§3 k.p.a w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygniecie sprawy, na podstawie art. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.
Jednocześnie na podstawie art. 200 w/w ustawy Sąd rozstrzygnął w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego- wpisu.