Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2006 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...] marca 2006 r. oraz orzekł, iż uchylona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się przedmiotowego wyroku. Jednocześnie w pkt 3 wspomnianego wyroku Sąd zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej kwotę 1510 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Zażalenie na umieszczone w przedmiotowym wyroku postanowienie o kosztach wniosła skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Żaląca podniosła zarzut naruszenia:
- - art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a.) w związku z art. 200 i art. 211 P.p.s.a., w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w związku z § 6 pkt 5 tego Rozporządzenia oraz
- - art. 141 § 4 P.p.s.a. w związku z art. 166 P.p.s.a. w wyniku braku uwzględnienia danych przedstawionych w toku pierwotnego postępowania przed sądem I instancji świadczących o rzeczywistych kosztach poniesionych przez skarżącą nie tylko tytułem wpisu od skargi i udzielenia pełnomocnictwa, ale i kosztów zastępstwa procesowego.
Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2009 r. w sprawie o sygnaturze akt II OZ 1121/09 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu stwierdził, że w niniejszej sprawie Sąd I instancji orzekł o kosztach postępowania w sposób ogólnikowy wskazując jedynie art. 200 P.p.s.a. Wymieniony przepis określa zaś jedynie, że w razie uwzględnienia skargi stronie przysługuje zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, natomiast nie rozstrzyga samodzielnie o sposobie ustalenia wysokości kosztów, ani nie stanowi podstawy dla arbitralnej decyzji Sądu co do wysokości zasądzonych kosztów. Sąd II instancji skazał tym samym na konieczność uzasadnienia składników kosztów postępowania oraz ich szczegółowej podstawy prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd I instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. O wniosku o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a.
Natomiast w myśl art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Zgodnie z § 6 pkt 5 powołanego wyżej Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych, stawka minimalna w przedmiotowej sprawie wynosi 2400 zł.
Biorąc powyższe pod uwagę należy twierdzić, iż w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 ustawy P.p.s.a. oraz § 6 pkt 5 ww. Rozporządzenia, skarżącej przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania obejmujący: uiszczony wpis, wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika oraz opłata skarbowa za pełnomocnictwo.
Należy ponadto podkreślić, iż Sąd zasądził zwrot opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 15 zł, tj opłaty rzeczywiście uiszczonej (a nie jak chciała skarżąca – 17 zł).
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji postanowienia.