Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 marca 2008 r. I. L wniosła, za pośrednictwem Wojewody [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007 r., którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia [...] września 2007 r. orzekającą o wymeldowaniu I. L z pobytu stałego z budynku nr [...] przy ul. [...] w P. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że z uwagi na okoliczność przebywania poza granicami Polski, nie mogła zapoznać się z treścią decyzji organu II instancji niezwłocznie po doręczeniu jej pełnomocnikowi do doręczeń. Decyzję tę otrzymała dopiero 6 grudnia 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są: brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie.
Zaznaczenia wymaga, że w niniejszej sprawie Sąd postanowieniem z dnia 14 lutego 2008 r. odrzucił skargę na wymienioną w sentencji decyzję, z uwagi na to, że została wniesiona po terminie, natomiast odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej ustanowienonego do doręczeń dnia 29 lutego 2008 r.
Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu ponadto została doręczona pełnomocnikowi skarżącej dnia 21 listopada 2007 r.. Zatem ustawowy 30 dniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 21 grudnia 2007 r. Skarga natomiast została wniesiona pismem nadanym 5 stycznia 2008 r., zatem z uchybieniem terminu i w związku z Sąd postanowieniem z dnia 14 lutego 2008 ją odrzucił
Dopiero po odrzuceniu skargi skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do jej wniesienia, wskazując we wniosku, że o treści zaskarżonej decyzji dowiedziała się dnia 5 grudnia 2007 r., zatem w czasie – gdy biegł jeszcze ustawowy termin do wniesienia skargi.
W ocenie Sądu w sprawie nie zachodzą przesłanki umożliwiające skuteczne przywrócenie uchybionego terminu. Skarżąca nie wykazała, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. Pobyt za granicą - w szczególności, gdy zgodnie z wolą skarżącej, decyzję doręczono pełnomocnikowi ustanowionemu do odbioru korespondencji - nie może być uznany za brak winy. Oceniając wystąpienie tej przesłanki Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Również zdaniem Sądu nie można uznać, że skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Skoro skarżąca wniosła skargę pismem nadanym dnia 5 stycznia 2008 r., to należy przyjąć, że nawet jeśli istniała przyczyna uchybienia, ustała ona w tej dacie, bowiem Skarżąca dokonała czynności procesowej. Zatem jeśli mogła wnieść w tym terminie skargę to nic nie stało na przeszkodzie do złożenia razem z nią wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Przedmiotowy wniosek został natomiast wniesiony – za pośrednictwem organu (mimo że art.
87. § 1 cyt. ustawy wyraźnie wskazuje, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana) dnia 31 marca 2008 r., a więc prawie 3 miesiące po wniesieniu skargi.
W związku z powyższy Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do przywrócenia uchybionego terminu i dlatego z podniesionych względów na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak na wstępie.