Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2007 roku, Nr [...] Wojewoda [...] stwierdził nabycie przez Miasto P. z mocy prawa z dniem 1 lipca 2000 roku nieruchomości rolnej oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr [...] i [...], arkusz mapy [...] o łącznej powierzchni 1,3636 ha, obręb [...], Nr Księgi Wieczystej KW [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w P. Decyzją z dnia [...] października 2008 roku, Nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007 roku, Nr [...] w części dotyczącej nabycia przez Miasto [...] udziału wynoszącego [...] w prawie własności opisanej wyżej nieruchomości.
W uzasadnieniu Minister wskazał, że Skarbowi Państwa przysługiwał jedynie udział wynoszący [...] części w prawie własności przedmiotowej nieruchomości. Współwłaścicielami działek byli bowiem również W. i M. A. (w 122/512 części), J. C. (w 80/25 części), I. J. (w 103/512 części) i T. S. (w 103/512 części). Wojewoda, rozstrzygając w sprawie całej nieruchomości, naruszył tym samym art. 17 ustawy z dnia 19 października 1991 roku o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 roku, Nr [...] Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez Miasto [...] z dniem 1 lipca 2000 roku prawa własności nieruchomości rolnej w części 244/256 oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr [...] i [...], arkusz mapy [...] o łącznej powierzchni 1,3636 ha, obręb [...], Nr Księgi Wieczystej KW [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w P. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda stwierdził, że udział ten należy do W. i M. A. (w 122/512 części), J. C. (w 80/25 części), I. Janusz (w 103/512 części) i T. S. (w 103/512 części).
Od powyższej decyzji odwołanie złożyło Miasto P., podnosząc zarzut naruszenia art. 13 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 19 października 1991 roku o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a.
Zdaniem Miasta P., stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007 roku, Nr [...] w części dotyczącej udziału w nieruchomości wynoszącego 244/256 wywołało taki skutek, jakby decyzja ta nigdy nie została wydana. Tym samym nie powinna być wydawana przez Wojewodę decyzja z dnia [...] sierpnia 2009 roku.
Decyzją z dnia [...] października 2009 roku, Nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 roku, Nr [...].
W uzasadnieniu decyzji Minister stwierdził, że po stwierdzeniu nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007 roku, Nr [...] w części dotyczącej udziału w prawie własności nieruchomości wynoszącego 244/256 powstała sytuacja, w której wniosek Miasta [...] o stwierdzenie nabycia z mocy prawa całej nieruchomości rolnej położonej w K. o powierzchni 1,3636 ha nie był w całości rozpoznany. Miasto P. nie cofnęło bowiem wniosku w części dotyczącej udziału wynoszącego 244/256. Wojewoda był więc zobowiązany do rozstrzygnięcia wniosku w tej części.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyło Miasto P., podnosząc zarzut, że przedmiotem wniosku z dnia 10 października 2007 roku nie były udziały w nieruchomości wynoszące 244/256 i należące do osób fizycznych. Tym samym, zdaniem skarżącego, decyzja Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2009 roku nie powinna być wydana.
W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2007 r. Nr 231, poz. 1700 ze zm.), Mienie Skarbu Państwa, o którym mowa w art. 1 i 2, przejęte w trybie niniejszej ustawy tworzy Zasób Własności Rolnej Skarbu Państwa. Zasobem dysponuje Agencja Nieruchomości Rolnych na zasadach określonych we wskazanej ustawie (art. 12 ust. 3 w zw. z art. 3).
Stosowanie do treści art. 13 ust. 1 powołanej ustawy przejęcie przez Agencję praw i obowiązków wynikających z wykonania prawa własności w stosunku do
Sygn. akt IV SA/Wa 2010/09 mienia, o którym mowa w art. 1 i 2, nastąpić miało nie później niż do dnia 30 czerwca 2000 r. W myśl natomiast art. 13 ust. 2 tej ustawy nieruchomości rolne nieprzekazane do Zasobu ostatecznymi decyzjami, o których mowa w art. 16 ust. 3, lub nieprzekazane Agencji ostatecznymi decyzjami, o których mowa w art. 17 ust. 1, w terminie określonym w ust. 1, stały się z mocy prawa własnością gmin, na terenie których są położone. Nabycie nieruchomości, o których mowa w ust. 2, stwierdza wojewoda w drodze decyzji (art. 13 ust. 4).
Opisana wyżej decyzja Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2007 r., której nieważność w części stwierdził Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, była zgodna z wnioskiem Miasta P. z dnia [...] października 2007 r. Wnioskiem tym Miasto zażądało stwierdzenia przez Wojewodę nabycia z mocy prawa, w oparciu o art. 13 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, własności nieruchomości rolnej opisanej w karcie inwentaryzacyjnej nr [...]. Nieruchomość w ewidencji gruntów i budynków posiada oznaczenie: obręb [...], arkusz [...], działka [...] i [...], powierzchnię 1,3636 ha i jest zapisana w księdze wieczystej nr [...], prowadzonej przez Sąd Rejonowy w P. Zawarte w piśmie z dnia 10 października 2007 r. żądanie Miasta P. sformułowane jest jednoznacznie i nie budzi wątpliwości. W tej sytuacji Wojewoda [...] nie miał podstaw do prowadzenia postępowania w odniesieniu do innych nieruchomości, bądź też części nieruchomości opisanej we wskazanym wniosku. Był bowiem związany wnioskiem strony. Organ administracji, zgodnie z żądaniem strony, wydał decyzję z dnia [...] listopada 2007 r., rozstrzygającą o nim w całości, pozytywnie.
Nie można podzielić stanowiska skarżącego, jakoby o zakresie żądania Miasta P. przesądzać miały dokumenty dołączone do wniosku z dnia 10 października 2007 r. Ustalenie zakresu żądania w oparciu o te dokumenty byłoby dopuszczalne, gdyby treść wniosku budziła wątpliwości, była niejednoznaczna, nieprecyzyjna. Wtedy organ stopnia wojewódzkiego mógłby ustalić treść żądania strony w oparciu o dołączone do wniosku dokumenty, bądź zwrócić się do niej o sprecyzowanie zakresu żądania. W przedmiotowej sprawie taka sytuacja jednak nie zachodzi, bowiem pismem z dnia 10 października 2007 r. Miasto P. jednoznacznie zwróciło się o stwierdzenie nabycia z mocy prawa, na podstawie art. 13 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, opisanej we wniosku nieruchomości. Miasto określiło zarówno oznaczenie
Sygn. akt IV SA/Wa 2010/09 nieruchomości w ewidencji gruntów, jak i numer księgi wieczystej prowadzonej dla tej nieruchomości. We wniosku nie wskazano, aby Miasto żądało stwierdzenia nabycia własności nieruchomości w części. W tej sytuacji, organ administracji nie miał jakichkolwiek podstaw do ograniczenia zakresu rozpatrywanej sprawy, niezgodnie z wolą strony i zobowiązany był do rozstrzygnięcia o całości przedmiotowej nieruchomości.
Wskutek stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] listopada 2007 r. w części dotyczącej nabycia przez Miasto P. udziału wynoszącego 244/256 w prawie własności przedmiotowej nieruchomości, zaistniała sytuacja, w której żądanie strony w części dotyczącej nabycia przez Miasto wskazanego udziału we własności nieruchomości nie zostało rozpatrzone.
W dniu 30 czerwca 2000 r. Skarbowi Państwa przysługiwał jedynie udział wynoszący 12/256 we własności przedmiotowej nieruchomości, ponieważ jej współwłaścicielami w pozostałej części były osoby fizyczne. Wobec tego, w odniesieniu do 244/256 części przedmiotowej nieruchomości nie zachodziły podstawy do stwierdzenia przez Wojewodę [...] nabycia jej własności przez Miasto P. Ustalenia tego nie kwestionuje skarżący.
W tej sytuacji, Wojewoda [...] zasadnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. odmówił stwierdzenia nabycia przez Miasto P. z dniem 1 lipca 2000 r. z mocy prawa własności nieruchomości rolnej w części 244/256 oznaczonej w ewidencji gruntów jako: działki nr [...] i [...], ark. mapy [...], o pow. łącznej 1.3636 ha, obręb [...], dla której Sąd Rejonowy w P. prowadzi KW [...].
Podsumowując należy stwierdzić, że podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 13 ust. 2 i ust. 4 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz art. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. nie są zasadne. Organy obu instancji w sposób prawidłowy zgromadziły w sprawie materiał dowodowy, dokonując czynności w zakresie wymaganym przez przepisy prawa dotyczące wydawania decyzji stwierdzających nabycie przez gminę prawa własności nieruchomości rolnej ex legę. Zarówno Wojewoda, jak i Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, powołując się na właściwe przepisy prawa, w należyty sposób wyjaśnili motywy podjętych przez siebie decyzji.
Z powyższych względów, na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002
Sygn. akt IV SA/Wa 2010/09 roku Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.