Uzasadnienie
J. K. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 16 września 2014 r., a także z postanowienia Sądu Apelacyjnego w W. [...] Wydziału Cywilnego z dnia [...] lutego 2014 r. sygn. akt [...], którego odpis znajduje się w aktach postępowania administracyjnego, wynika, że skarżąca aktualnie prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jedyne źródło jej utrzymania stanowi wynagrodzenie ze stosunku pracy w wysokości 1.900 zł miesięcznie. Na czas toczącego się postępowania rozwodowego J. K. zobowiązana jest do łożenia na utrzymanie dwojga małoletnich dzieci kwoty 800 zł miesięcznie. Ponosi także koszty wynajmu mieszkania. Skarżąca nie ma oszczędności, innych zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dochód uzyskiwany przez J. K. po odliczeniu należności alimentacyjnych wobec dzieci oraz przy uwzględnieniu aktualnego poziomu cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie, ubranie, czy – jak w przypadku skarżącej – najmem mieszkania, nie pozwala na poczynienie dodatkowych oszczędności bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Biorąc przy tym pod uwagę, że skarżąca nie ma zasobów pieniężnych, ani nie dysponuje majątkiem, który mogłaby zbyć w celu pozyskania dodatkowych środków, należy stwierdzić, że wykazała ona, iż spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.