Uzasadnienie
W piśmie z dnia 4 lipca 2017 r. [...] sp. z o.o. z siedzibą w K., reprezentowana przez adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2017 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] stycznia 2012 r. w sprawie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 746 065 zł za naruszenie w okresie od 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2008 r. warunków wprowadzania ścieków do środowiska.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu skarżąca spółka podała, że w chwili obecnej nie posiada środków pozwalających na dobrowolne uiszczenie kary. Wszelkie zgromadzone na rachunkach środki pieniężne są przeznaczone na utrzymanie bieżącej działalności spółki, regulowanie należności publicznoprawnych oraz spłatę zobowiązań kredytowych, których łączna wartość na dzień 31 marca 2017 r. wyniosła 17 139 972 zł ponadto na wypłatę wynagrodzeń zatrudnionym pracownikom. Skarżąca wskazała, że w celu zapłaty nałożonej kary musiałaby wyzbyć się części majątku produkcyjnego lub wystąpić o kolejną pożyczkę. Podała również, że umowa kredytu zobowiązuje ją również do utrzymania w całym okresie kredytowania odpowiedniego wskaźnika płynności bieżącej czy odpowiedniego wskaźnika obsługi zadłużenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu Skarżąca uprawdopodobnia, iż wykonanie decyzji w niniejszej sprawie – czyli konieczności uiszczenia kwoty 746 065 zł może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.
Wskazać należy że Skarżąca spółka dokładnie udokumentowała swoją sytuację finansową przedkładając m.in. rachunek zysków i strat za pierwszy kwartał bieżącego roku. Wynika z niego, że Spółka nie dysponuje wystarczającą ilością środków finansowych na pokrycie nałożonej kary. Za wiarygodne wobec tego należy uznać twierdzenia Skarżącej, że w celu uiszczenia nałożonej kary musiałaby wyzbyć się części majątku produkcyjnego lub wystąpić o kolejną pożyczkę, co z kolei na podstawie zawartych umów kredytowych mogłoby grozić wypowiedzeniem tych umów i koniecznością natychmiastowej spłaty zaciągniętych kredytów. To zaś z kolei mogłoby doprowadzić do istotnego ograniczenia zakresu prowadzonej działalności i możliwości regulowania zobowiązań finansowych.
Sąd zatem uznał, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka do udzielenia Skarżącej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.