Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...] marca 2004 r. utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2004 r., odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta R. Nr [...] z dnia [...] marca 1999 r., ustalającej, na wniosek R. S.A. w R., warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie pawilonu wejściowego oraz windy panoramicznej do części administracyjno – socjalnej hali Nr [...], na działkach Nr [...] i Nr [...], położonych w R. przy ul. [...].
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. podniosło, że ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie pawilonu wejściowego z windą panoramiczną nastąpiło zgodnie z obowiązującym wówczas miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Inwestycja ta nie była samodzielna, lecz stanowiła rozbudowę istniejącego budynku hali.
Z rysunku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta R. "uchwalonego i ogłoszonego w 1994 r." wynika, że planowana inwestycja miała być położona na obszarze oznaczonym symbolem "PSN". Z legendy oznaczeń do rysunku planu wynika, że są to obiekty przemysłowe, składowe, baz poza zgrupowaniami do adaptacji, z warunkiem likwidacji szkodliwego oddziaływania, leżące w obszarze zgrupowań przemysłowo – składowych, baz budowlanych i transportowych do adaptacji i porządkowania istniejącego zainwestowania. Obszar ten oznaczono symbolem "PSB". Ustalenia planu dla tego obszaru nie zawierają odrębnych postanowień dla symbolu "PSN", lecz zawierają ustalenia dla całego obszaru "PSB", w tym dla strefy, gdzie dopuszczalne jest nowe zainwestowanie (PSB1) oraz dla obszaru tylko do adaptacji i porządkowania istniejącego zainwestowania. Do tego typu inwestycji należało zaliczyć rozbudowę istniejącej hali o pawilon wejściowy z windą panoramiczną.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że dla inwestycji realizowanych w ramach adaptacji i porządkowania istniejącego zainwestowania plan nie zawierał ograniczeń w zakresie procentowej zabudowy powierzchni działki. Ograniczenie takie dotyczyło tylko realizacji nowych inwestycji i wynosiło dla uzupełniającego rodzaju użytkowania 40% obszaru. Działki, na których miała być realizowana inwestycja w dacie wydawania badanej decyzji Prezydenta Miasta R. były zainwestowane i w związku z tym nie zachodziła potrzeba określania procentowego powierzchni istniejącej zabudowy.
Skargę na powyższą decyzję wnieśli K. i I. L. Skarżący zarzucili, że odmawiając stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] marca 1999 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze błędnie odczytało ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz bezpodstawnie uznało, że budowa pawilonu wejściowego z windą panoramiczną nie była nową inwestycją. W związku z tym skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] stycznia 2004 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna.
Odmawiając stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] marca 1999 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że zamierzenie jest zgodne z ustaleniami obowiązującego wówczas miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Według organu nadzoru inwestycja miała być realizowana na obszarze oznaczonym symbolem "PSN". W związku z powyższym stwierdzić należy, że w tekście miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta R. brak jest jakichkolwiek ustaleń odnoszących się do obszaru określonego symbolem "PSN". W legendzie mapy funkcje terenów wyjaśniono, że oznaczenie: P, S, B, N to obiekty przemysłowe, składowe i baz poza zgrupowaniami do adaptacji z warunkiem likwidacji szkodliwego oddziaływania. Powołane przez organy orzekające ustalenia dotyczące strefy "PSN" w istocie odnoszą się do obszaru o dominującej funkcji przemysłowo- składowej oraz budowlanych i transportowych, w którym wyróżnia się dwie strefy: "PSB" – strefa obiektów i zgrupowań przemysłu, składów i baz do adaptacji i porządkowania istniejącego zainwestowania i "PSB1" – strefa obiektów i zgrupowań przemysłu, składów i baz do zainwestowania.
Część graficzna planu, na gruncie ustawy z dnia 12 lipca 1984 r. o planowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz. U. z 1989 r. Nr 17, poz. 99 ze zm.), obowiązującej w dacie uchwalania planu, nie stanowiła przepisu gminnego, gdyż była nim uchwała o zatwierdzeniu projektu planu, a w jej treści nie było rysunku. Natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym wynika, że rysunek planu obowiązuje w zakresie określonym uchwałą. Tak więc nie można uznać za wiążące oznaczenia zawarte na rysunku planu jeżeli nie znajdują one odzwierciedlenia w części tekstowej planu. W rozpoznawanej sprawie nie sposób przyjąć, że strefa "PSN" zawiera się w strefie "PSB". Przede wszystkim należy zauważyć, że w tekście planu brak jest ustaleń dla obszaru "PSN" i jakiegokolwiek odwołania do postanowień dla strefy "PSB".
Ponadto strefa "PSB" określona jest jako strefa obiektów i zgrupowań przemysłu, składów i baz do adaptacji i porządkowania istniejącego zainwestowania, natomiast z oznaczenia zawartego w legendzie mapy funkcje terenów wynika, że "P, S, B, N" to obiekty przemysłowe, składowe i baz poza zgrupowaniami do adaptacji z warunkiem likwidacji szkodliwego oddziaływania. Z powyższego wynika, że teren "PSB" to obszar obiektów i zgrupowań przemysłu, składów i baz do adaptacji i porządkowania istniejącego zainwestowania, a teren "P, S, B, N" to obiekty poza zgrupowaniami do adaptacji z dodatkowym warunkiem likwidacji szkodliwego oddziaływania. Zatem ustalenia dla tych dwóch obszarów nie mogły być tożsame, chociażby z uwagi na różnice w przeznaczeniu terenu.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie pawilonu wejściowego oraz windy panoramicznej nastąpiło bez przeprowadzenia analizy zamierzonej inwestycji pod kątem jej zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co stanowi naruszenie art. 40 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Rzeczą Samorządowego Kolegium Odwoławczego, czego z obrazą art. 7, art.. 77 i art. 107§3 k.p.a. nie uczynił, było dokonanie oceny, czy uchybienie powołanemu przepisowi nosi cechy rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156§1 pkt 2 k.p.a.
Dodać należy, że chybiony jest wywód organu nadzoru w kwestii dopuszczalnej powierzchni zabudowy obszaru "PSN" i odniesienie ograniczenia z tym związanego do realizacji nowych inwestycji. Wyjaśnić w związku z tym należy, że określając uzupełniający rodzaj użytkowania obszaru o dominującej funkcji przemysłowo – składowej oraz baz budowlanych i transportowych (strefy "PSB" i "PSB1"), plan przewidział przeznaczenie łącznie do 40% obszaru strefy na program uzupełniający, w którym mieści się projektowana inwestycja. Organ nadzoru błędnie przyjął, że 40% wskaźnik powierzchni zabudowy odnosi się wyłącznie do nowych inwestycji. Pomijając wadliwe odniesienie ustaleń planu dla strefy "PSB" do obszaru oznaczonego na rysunku planu jako "PSN", podnieść należy, że nie wprowadzał on żadnego rozróżnienia na inwestycje stare i nowe, lecz ograniczał przeznaczenie terenu na uzupełniającą funkcję użytkowania do 40% powierzchni całej strefy.
Dodatkowo podnieść należy, że brak jest podstaw do przyjęcia, że dla inwestycji realizowanych w ramach adaptacji i porządkowania istniejącego zainwestowania plan nie zawierał ograniczeń w zakresie zabudowy powierzchni działki. Przede wszystkim ograniczenie, jak zostało to uprzednio wskazane, odnosiło się do powierzchni całego obszaru, a nie poszczególnych działek. Ponadto ustalenie to jak wynika z tekstu planu (str. 143-148) dotyczyło także strefy "PSB" (obiekty i zgrupowania przemysłu, składów i baz do adaptacji i porządkowania istniejącego zainwestowania).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy