Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] [...] czerwca 2017 r. wydało w trybie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. 2017 poz. 1275; dalej: k.p.a.) decyzję nr [...], uchylającą w całości decyzję Starosty [...] z [...] marca 2017 r. nr [...], dotyczącą odmowy wydania decyzji ustalającej rolny kierunek rekultywacji.
M. S., M. W. i A. S., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję SKO w [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W dniu 1 czerwca 2017 weszła w życie ustawa z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 poz. 935 z 12 maja 2017 r.; dalej także: nowelizacja, ustawa zmieniająca). Nowelizacja ta zmieniła również treść ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 poz. 1369; dalej: p.p.s.a.), m. in. wprowadziła nową instytucję procesową, uregulowany w rozdziale 3a sprzeciw od decyzji. Otwierający ten rozdział art. 64a p.p.s.a. stanowi, że od decyzji o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji".
W tym miejscu Sąd zauważa, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja organu wydana w trybie art. 138 § 2 k.p.a. Zatem zgodnie z treścią ww. przepisów skarga na tą decyzję nie przysługuje. Stąd Sąd zakwalifikował wniesione skargi jako sprzeciwy.
Zgodnie z treścią art. 64c § 1 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji.
Ze znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy zwrotnych potwierdzeń odbioru wynika, że przedmiotowa decyzja SKO w [...], wydana [...] czerwca 2017 r., a więc po wejściu w życie nowelizacji, została doręczona pełnomocnikowi M. W. i A. S. 9 czerwca 2017 r. Natomiast wobec nieodebrania przez M. S. podwójnie awizowanej (9 czerwca 2017 r. i 19 czerwca 2017 r.) przez pocztę przesyłki zawierającej decyzję, należało uznać, że została ona mu doręczona 23 czerwca 2017 r. Decyzja zawierała pouczenie o możliwości zaskarżenia jej do WSA w Warszawie w terminie 30 dni od daty jej doręczenia.
Natomiast skargi do WSA w Warszawie zostały nadane pocztą za pośrednictwem organu kolejno przez: pełnomocnika M. S., M. W. i A. S. 6 lipca 2017 r. Z porównania powyższych dat wynika, że termin do wniesienia sprzeciwu, jako jedynego środka odwoławczego dostępnego w obecnym stanie prawnym wobec przedmiotowej decyzji SKO, został zachowany jedynie przez M. S., z uwagi na fakt uznania decyzji za doręczoną 23 czerwca 2017 r. Natomiast pozostałe sprzeciwy zostały wniesione po upływie 14 dni od daty doręczenia decyzji.
Art. 64b § 1 p.p.s.a. stanowi, że do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast przepis art. 58 § 1 pkt 2 stanowi, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak sentencji.
Na marginesie Sąd wskazuje, że zaistniała sytuacja, będąca pochodną błędnego pouczenia zawartego w decyzji, może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu, w przypadku złożenia stosownego wniosku. W tym celu w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia, skarżący może, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], złożyć wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, powołując się na okoliczność błędnego pouczenia o terminie i sposobie zaskarżenia przedmiotowej decyzji. Wraz z tym wnioskiem konieczne jest złożenie samego sprzeciwu.