Uzasadnienie
R. J. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 7 stycznia 2013 r. wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Mieszka w starym, drewnianym domu bez podpiwniczenia o pow. 60 m2. Jest właścicielem 7,6 ha gruntów stanowiących nieużytki i las. Nie ma innych nieruchomości, wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych. Trzy lata temu R. J. utracił pracę z powodu odebrania pozwolenia na broń. Skarżący zarobkował także, sprzedając konie, jednakże i to źródło dochodu utracił, wskutek orzeczenia o przepadku zwierząt. Aktualnie źródłem dochodu skarżącego są niewielkie środki uzyskiwane ze sprzedaży opału, który pozyskuje z wycinki oraz uprzątnięcia suszu i wykrotów w lesie. W miesiącu październiku skarżący z zebranego w lesie drewna otrzymał kwotę 750 zł. Wobec trudnej sytuacji majątkowej skarżący korzysta ze wsparcia finansowego 88-letniego ojca, który pokrył za niego koszty energii elektrycznej za cały rok oraz pomocy córki, która pomaga mu kupując niezbędną odzież i środki czystości.
Rozpoznając wniosek, stwierdzono, co następuje:
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - stosownie do treści art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej P.p.s.a.), ponoszenie przez strony kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Oznacza to, iż podmiot wnoszący skargę powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania, zatem i liczyć się z koniecznością gromadzenia środków finansowych na ów cel. Należy mieć na uwadze, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych należy zaliczyć osoby bezrobotne, samotne, bez stałego źródła dochodu i majątku, a zatem pozbawione środków do życia bądź mające środki, ale bardzo ograniczone, wystarczające na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata stwierdzić należy, że wnioskodawca wykazał, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 1.
Należy mieć na uwadze, iż R. J. jest osobą bezrobotną, obecnie nie posiada stałego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym oraz zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika. W związku z odebraniem skarżącemu hodowanych na sprzedaż zwierząt pozbawiony jest on obecnie podstawowego źródła utrzymania. Niski dochód osiągany przez niego ze sprzedaży opału nie może nawet wystarczyć na pokrycie podstawowych kosztów utrzymania, jak zakup żywności, czy ubrania.
Wnioskujący o przyznanie prawa pomocy, który nie osiąga stałych dochodu, podstawowe potrzeby życiowe zaspokaja dzięki wparciu innych osób i instytucji, a przy tym nie posiada nieruchomości, wartościowych przedmiotów, ani jakichkolwiek zasobów pieniężnych, nie może poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. W konsekwencji nie jest w stanie wygospodarować środków na pokrycie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.