Uzasadnienie
V. K. (dalej "skarżący") wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy (formularz PPF z dnia 27 maja 2015 r.) w zakresie całkowitym, tj. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Z informacji znajdujących się w aktach sprawy oraz zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący stara się o nadanie statusu uchodźcy w Polsce. Nie posiada żadnego majątku. Skarżący oświadczył, że uzyskuje pomoc z Urzędu do Spraw Cudzoziemców w wysokości 750 zł miesięcznie.
Rozpoznając wniosek zważono co następuje:
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W ocenie referendarza sądowego, opisana przez skarżącego sytuacja życiowa i materialna uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący cudzoziemiec nie posiada jakiegokolwiek majątku, pozostaje na utrzymaniu państwa polskiego.
Uzasadnione jest zatem przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.