Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2009r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego i Geodezyjnego Województwa [...], po rozpatrzeniu odwołania Nadleśnictwa D., utrzymał mocy decyzję Starosty W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] o odmowie wycofania wprowadzonej w operacie ewidencji gruntów i budynków zmiany nr [...].
W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż według art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (jedn. tekst z 2005r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) celem ewidencji gruntów jest stworzenie jednolitego dla kraju i systematyczne analizowanie zbioru informacji o gruntach i budynkach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych i prawnych władających gruntami. Prowadzenie ewidencji jest procesem ciągłym a każda wprowadzona zmiana w tej ewidencji musi pochodzić z prawem określonego źródła. Organ wskazał, iż zgodnie z § 12 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) podstawa wprowadzenia zmian w ewidencji są m.in. ostateczne decyzje administracyjne (pkt 4).
Organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków na podstawie decyzji Starosty W. z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji drogi wprowadził w dniu [...] czerwca 2008 r. zmianę nr [...] w obrębie N. w jednostce rejestrowej Z., polegającą na wprowadzeniu w jedn. rej. [...] w miejsce dotychczasowych działek o nr: [...], [...] i [...] nowowydzielone działki o nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], powstałe w związku z projektowanym przebiegiem drogi powiatowej nr [...] na odcinku N. – M. od km [...] do km [...]. Działki nr [...], [...] i [...], stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, stanowiącego, iż decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi stanowi podstawę do dokonania wpisów w księdze wieczystej i w katastrze nieruchomości, zostały przeniesione z jednostki rejestrowej gruntów [...], w której jako właściciel ujawniony był Skarb Państwa, a jako zarządca trwały
Nadleśnictwo D., do jednostki rejestrowej gruntów [...], w której jako właściciela wpisano Powiat W..
Organ odwoławczy podkreślił, że ewidencja gruntów i budynków ma charakter czynności techniczno-deklaratoryjnych i nie rozstrzyga spraw związanych z prawami do gruntów, rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające.
Skargę na powyższą decyzję wniosło Nadleśnictwo D. podnosząc zarzut naruszenia art. 17 ust. 3 i art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych poprzez dokonanie zmiany zapisu w ewidencji gruntów bez uprzedniego dopełnienia obowiązku wypowiedzenia zarządu dotychczasowemu zarządcy i bez wydania nieruchomości przez dotychczasowego zarządcę i faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie przez zarządcę drogi. Zarzucono również zaskarżonej decyzji naruszenie art. 38a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (jedn. tekst z 2005 r. Dz. U. Nr 45, poz. 435 ze zm.) ponieważ grunt nie przeszedł ma podstawie wymaganej prawem decyzji starosty o ustanowieniu trwałego zarządu, w zarząd Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad pod drogę krajową, lecz bez decyzji na własność Powiatu W..
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej działalności kontrolę pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Zgodnie z art. 7d ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 100 poz. 1086 ze zm.) zwanej dalej ustawą, starostowie prowadzą powiatowy zasób geodezyjny i kartograficzny, w tym ewidencję gruntów (...) którym jest, zgodnie z art. 2 pkt 2 tej ustawy, jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Prowadzenie ewidencji gruntów, a także jej aktualizacja, należy do zadań starosty, co wynika z § 44 pkt.2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38. 454 z 2001 roku). Zgodnie z tym przepisem, do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi.
Dokumentami, na podstawie których dokonuje się aktualizacji ewidencji gruntów są m.in. prawomocne orzeczenia sądowe, akty notarialne, ostateczne decyzje administracyjne, akty normatywne, przesyłane przez właściwe organy i sądy, o czym stanowi § 46 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia. Aktualizacja następuje, zgodnie z § 45 ust. 1 tego rozporządzenia poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Ewidencja odzwierciedla więc stan aktualny m.in. co do właścicieli nieruchomości, wynikający z dokumentów dostępnych organowi, w tym ostatecznych decyzji administracyjnych. Stan aktualny organ ustala z urzędu, na podstawie dokumentów wymienionych w § 46 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia przesyłanych przez właściwe organy, sądy kancelarie notarialne na zasadach i w trybie określonych w art. 23 ustawy lub na wniosek zainteresowanych. Jeżeli aktualizacja wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub dodatkowych dowodów, to wówczas, zgodnie z § 47 ust. 3 rozporządzenia organ przeprowadza postępowanie administracyjne lub stosuje tryb ustalony przepisem art. 22 ust. 3 ustawy, zgodnie z którym, na żądanie starosty, osoby zainteresowane wprowadzeniem zmian obowiązane są dostarczyć dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne.
Utrzymanie operatu ewidencji w stanie aktualności polega na uwidocznieniu w niej właściciela nieruchomości, którego to wpisu dokonuje się na podstawie istniejącego w dacie wpisu dokumentu, o którym mowa w przytoczonym wyżej § 46 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia. Podstawą kolejnej zmiany w ewidencji może być tylko następny dokument wymieniony w tym przepisie.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że organy geodezyjne obu instancji zasadnie odmówiły wprowadzenia do ewidencji gruntów kolejnej zmiany polegającej na usunięciu (wycofaniu) geodezyjnego podziału działek o nr ew. [...], [...], [...], stanowiących własność Skarbu Państwa, będących w zarządzie trwałym Nadleśnictwa D., na działki o nr ew. [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w związku z projektowanym przebiegiem drogi powiatowej nr [...] na odcinku N. – M.. Podział ww. nieruchomości do operatu ewidencji gruntów został wprowadzony w dniu [...] czerwca 2008 r. na podstawie ostatecznej decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] maja 2005 roku o ustaleniu lokalizacji drogi powiatowej i zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości. Decyzja ta wydana została na podstawie z dnia 10 kwietnia 2003 roku o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. Nr 80 poz. 721 ze zm.).
Powołana ustawa w art. 2 ust. 1 w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji Wojewody [...] stanowi, że wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych wydają decyzję o ustaleniu lokalizacji drogi na wniosek właściwego zarządcy drogi. Jak wynika z akt sprawy decyzję nr [...] o lokalizacji drogi powiatowej nr [...] na odcinku N. – M., zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości wydał Starosta W. w dniu [...] lutego 2007 r., którą Wojewoda [...] ww. decyzją z dnia [...] maja 2008r., po rozpatrzeniu odwołania Nadleśnictwa D., utrzymał w mocy.
Zgodnie z art. 7 ust.1 pkt 5 cyt. wyżej ustawy decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi zawiera m.in. zatwierdzenie projektu podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 12 ust.1. W myśl art. 12 ust. 2 tej ustawy linie rozgraniczające teren ustalone decyzją o ustaleniu lokalizacji drogi stanowią linie podziału nieruchomości. Decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi stanowi podstawę do dokonania wpisów w księdze wieczystej i w katastrze nieruchomości (art. 12 ust. 3). Stosownie do art. 17 ust.1 tej ustawy Starosta W. decyzji z dnia [...] grudnia 2007 r. nadał rygor natychmiastowej wykonalności, którego Wojewoda [...] nie uchylił, a więc nie było żadnych przeszkód prawnych do dokonania przez organ geodezyjny stosownych zmian w ewidencji gruntów.
Odnosząc się do skargi, stwierdzić należy, iż zarzut naruszenia art. 19 ust. 1 ustawy nie mógł odnieść zamierzonego skutku, albowiem powołany przepis reguluje kwestie związane z wygaśnięciem zarządu trwałego na nieruchomości przeznaczonej na pas drogowy, stanowiącej własność Skarbu Państwa. Według powołanego przepisu wygaśnięcie tego zarządu następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez starostę w przypadku dróg powiatowych, a więc w odrębnym postępowaniu. Także stwierdzenie ustanowienia trwałego zarządu na rzecz właściwego zarządcy drogi na tego rodzaju nieruchomościach następuje w drodze decyzji wydanej przez starostę w przypadku dróg powiatowych (art. 20 ust. 4). Dopiero wydanie wskazanych wyżej decyzji stanowią podstawę do ujawnienia w księgach wieczystych podmiotu, który - jak stanowi ust.1 art. 20 ustawy - z mocy prawa, nieodpłatnie przejął w trwały zarząd nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa.
Nieuprawniony jest zarzut skargi naruszenia art. 17 ust. 3 ustawy, gdyż wprowadzenie zmian do ewidencji gruntów na podstawie decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi publicznej i zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości ustawa nie uzależnia od faktycznego objęcia nieruchomości przez zarządcę drogi. Z treści powołanego przepisu wynika, że zarządca drogi uprawniony jest do faktycznego objęcia nieruchomości wskazanych w decyzji w trybie niezwłocznym, bez konieczności ubiegania się o odrębną decyzję administracyjną w tej mierze.
Chybiony jest zarzut naruszenia art. 38a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, albowiem powołany przepis odnosi się do przejęcia w trwały zarząd nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, zarządzanych przez Lasy Państwowe, przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad realizującą drogi krajowe, gdy tymczasem w tej sprawie mamy do czynienia ze Starostą W., realizującym drogę powiatową.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.