Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 22 lipca 2015 r. w przedmiotowej sprawie ustanowiono dla skarżącej adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokat A.K..
Wyznaczona pełnomocnik w dniu 9 października 2015 r. złożyła do akt pismo, w którym uzupełniła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 stycznia 2016 r. oddalił skargę P. O.. Adwokat A K. stawiła się na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku. Pełnomocnik poparła skargę i wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone ani w całości, ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata, sposób określania tych kosztów oraz wydatków stanowiących podstawę ich ustalania oraz maksymalna wysokość opłat za udzieloną pomoc uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801).
Zgodnie z § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2–4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia opłata maksymalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 480 zł.
Uwzględniając, stosownie do § 4 ust. 2 powoływanego rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonej adwokat, jak i charakter sprawy oraz wkład pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia (pełnomocnik zapoznała się z aktami sprawy, złożyła pismo uzupełniające skargę i stawiła się na rozprawie, na której rozpoznano sprawę), nie znaleziono podstaw do ustalenia opłaty ponad wysokość minimalną.
Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.