Uzasadnienie
H. J. wnioskiem złożonym w dniu 27 września 2013r. (uzupełnionym w dniu 24 października 2013r.) zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożyła w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 2046/13, wszczętej z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2013r. o umorzeniu postępowania w sprawie naruszenia naturalnych stosunków wodnych na gruncie.
Skarżąca oświadczyła, że jej sytuacja majątkowa i dochodowa jest skomplikowana. Utrzymuje się z emerytury w miesięcznej wysokości1608,87 zł. (dowód pocztowego przekazu pieniężnego z listopada 2013r.). H. J. mieszka w domu o powierzchni 110 m2, który wymaga remontu. Wnioskodawczyni posiada ponadto nieruchomość rolną, która nie przynosi dochodu.
Wnioskodawczyni podkreśliła, że dochód, który uzyskuje nie wystarcza nawet do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Skarżąca wydaje ok. 120 zł. miesięcznie na zakup leków, na opłaty za energię elektryczną ok. 150 zł miesięcznie). Skarżąca spłaca dwa kredyty konsumenckie; na ich spłatę przeznacza miesięcznie ok. 300 zł. Ze względu na brak środków wnioskodawczyni ogrzewa część domu, zwłaszcza w kuchni, którą "dogrzewa" grzejnikiem elektrycznym.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie w całości, albowiem wykazała ona, że mimo regularnych dochodów nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem wnioskodawca musi przekonać Sąd (referendarza rozpoznającego wniosek o przyznanie prawa pomocy), że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
Nie ulega wątpliwości, że sytuacja majątkowa skarżącej nakazuje przyznać jej prawo pomocy. Kwota dochodu w wysokości 1608 zł, nie może zostać uznana za wystarczającą, do tego aby wnioskodawczyni była w stanie ponieść ciężary kosztów sądowych i jednocześnie utrzymać minimum socjalno – bytowe. Koszty życia są aktualnie bardzo wysokie, co spowodowane jest przede wszystkim wysokimi kosztami zakupu nośników energii. Ten obraz pogarsza dodatkowo aktualna pora roku. Dlatego referendarz uznał, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych w tej sprawie. Uiszczenie kosztów sądowych musiałoby się odbyć kosztem rezygnacji z zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, co jest niedopuszczalne.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia, działając w oparciu o przepis art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.s.a.