Uzasadnienie
W piśmie z dnia 21 maja 2015 r. M. A., reprezentowany przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...], którą odmówiono nadania skarżącemu statusu uchodźcy oraz odmówiono udzielenia ochrony uzupełniającej.
Sąd w piśmie z dnia 8 lipca 2015 r. przesłał pełnomocnikowi skarżącego odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV z 3 lipca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 300 zł, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 20 lipca 2015 r.
W piśmie z dnia 20 lipca 2015 r. adwokat reprezentujący skarżącego wypowiedział pełnomocnictwo do działania w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) ustawy Sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu.
Ponadto zgodnie z art. 42 § 2 tej ustawy adwokat lub radca prawny, który wypowiedział pełnomocnictwo, obowiązany jest działać za stronę jeszcze przez dwa tygodnie, chyba że mocodawca zwolni go od tego obowiązku. Każdy inny pełnomocnik powinien, mimo wypowiedzenia, działać za mocodawcę przez ten sam czas, jeżeli jest to konieczne do uchronienia mocodawcy od niekorzystnych skutków prawnych.
Z akt sprawy nie wynika, by skarżący zwolnił ustanowionego adwokata z obowiązku działania za stronę przez okres dwóch tygodni od dnia wypowiedzenia pełnomocnictwa.
Wobec tego skoro odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV o wezwaniu do uiszczenia wpisu doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 20 lipca 2015 r. termin na dokonanie tej czynności upłynął w dniu 27 lipca 2015 r.
Z akt sprawy nie wynika, by w zakreślonym przez Sąd terminie uiszczono należny w sprawie wpis.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 220 § 3 cyt. ustawy należało orzec jak w sentencji.