Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2006 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło decyzję Starosty [...] nr [...], z dnia [...] grudnia 2005 r., odrzucającą zgłoszenie zanieczyszczenia powierzchni ziemi, tj. bazy paliw nr [...] w E., działka nr ew. [...] we wsi R., gmina K. i umorzyło postępowanie pierwszej instancji.
Na powyższą decyzję organu II instancji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Starosta [...], zarzucając jej wydanie z naruszeniem prawa.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o odrzucenie skargi podnosząc, iż w niniejszej sprawie Starosta [...] nie posiada legitymacji do wniesienia skargi, bowiem jako organ, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, gdyż w niniejszej sprawie Starosta [...] nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi.
Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot, którym według § 1 wyżej wspomnianego przepisu jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawowo przyznano takie uprawnienie (art. 50 § 2 powołanej ustawy).
W ocenie Sądu skarżący - Starosta [...] nie posiada legitymacji do wniesienia skargi, gdyż zgodnie z zasadą ukształtowaną w orzecznictwie, organ administracji publicznej, który z mocy przepisów prawa został powołany do rozstrzygania w sprawie w I instancji, nie ma uprawnienia do kwestionowania, w trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, rozstrzygnięcia wydanego przez organ II instancji (por. uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 19 maja 2003r. – OSP 1/03 oraz wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005r. - sygn. akt: OSK 1017/04). Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym, w których to postępowaniach nie ma ona legitymacji procesowej.
W sprawie niniejszej, skarga została wniesiona przez Starostę [...], który wydał decyzję jako organ I instancji.
Na marginesie należy wspomnieć, iż brak legitymacji procesowej organu I instancji, do zaskarżenie do Sądu decyzji organu odwoławczego nie oznacza, że decyzja taka nie może zostać wyeliminowana z obrotu prawnego. Mając na uwadze, iż w ocenie organu I instancji, decyzja w niniejszej sprawie została wydana z naruszeniem prawa, może on wystąpić z odnośnym wnioskiem do właściwego prokuratora o rozważenie wykorzystania środków określonych w dziale IV K.p.a. Generalnie bowiem strzeżenie praworządności, w interesie publicznym, należy w świetle art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz.U. z 2001 r. Nr 21 poz. 206 ze zm.), do zadań prokuratury.
Reasumując, w niniejszej sprawie Starosta [...], orzekając w sprawie jako organ I instancji, nie miał legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, a zatem nie był również podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.