Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 czerwca 2018 r. L. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej oraz osoby represjonowanej z powodów politycznych.
Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
W dniu 13 sierpnia 2018 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego z dnia 10 sierpnia 2018 r., zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi.
Zarządzeniem z dnia 24 sierpnia 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 2057/18 starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, bowiem skarżący nie złożył w zakreślonym terminie wniosku na urzędowym formularzu.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 26 września 2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy, powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 1 października 2018 r. Ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu sądowego przypadł zatem na dzień 8 października 2018 r.
Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych ustalono, że do dnia 16 października 2018 r. nie wpłynęła kwota należna od skarżącego z tytułu wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
W niniejszej sprawie skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi pomimo wezwania, dlatego skarga podlega odrzuceniu.
Odnosząc się do pisma skarżącego informującego o cofnięciu skargi, wyjaśnić trzeba, że zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Przede wszystkim jednak, w myśl cytowanego art. 220 § 1 p.p.s.a., cofnięcie skargi może odnieść zamierzony skutek wyłącznie wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy nie zawiera braków formalnych oraz gdy została w prawidłowy sposób opłacona. W niniejszej sprawie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego od skargi, dlatego cofnięcie skargi należy ocenić jako nieskuteczne.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.