Uzasadnienie
A. S. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 26 lipca 2009 r., a także z oświadczenia z dnia 7 września 2009 r. oraz nadesłanych dokumentów źródłowych wynika, że wnioskodawca pozostaje gospodarstwie domowym wraz z żoną (C. S.) oraz osobą niespokrewnioną (I. P.). Źródłami dochodu w gospodarstwie domowym A. S. są świadczenie emerytalne jego żony w miesięcznej wysokości 764,44 zł oraz wynagrodzenie za wykonywane przez wnioskodawcę audycje radiowe w wysokości około 255 zł miesięcznie. I. P. jest osobą bezrobotną, której rodzice przekazują miesięcznie kwotę 250 - 300 zł. Partycypuje ona w kosztach utrzymania gospodarstwa domowego, przeznaczając na czynsz i pozostałe wydatki kwotę 100 zł miesięcznie.
A. S. i jego żona nie posiadają nieruchomości, wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych ani innych zasobów pieniężnych.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa.
Wnioskodawca i jego żona nie mają oszczędności, ani innych zasobów pieniężnych. Z kolei, uwzględniając nawet, że I. P. partycypuje w kosztach utrzymania gospodarstwa domowego w wymiarze około 100 zł miesięcznie, należy stwierdzić, iż przy aktualnym poziomie cen i opłat za dobra i usługi niezbędne do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych, dochód uzyskiwany przez A. S. i C. S. (około 1.020,00 zł miesięcznie) nie pozawala wnioskodawcy poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i żony.
Należy więc uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.