Uzasadnienie
Wojewoda [...] wniósł do Sądu skargę na uchwałę nr [...] Rady Gminy B. z [...] maja 2014 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w gminie B. dla obszarów rozmieszczenia elektrowni wiatrowych w miejscowości G. Pismem z 19 stycznia 2015 r. I. R., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym na prawach strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zgodnie z treścią art. 33 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Warunkiem takiego uczestnictwa jest zatem uprzedni udział w postępowaniu administracyjnym. W § 2 powyższego przepisu przewidziano natomiast, że udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego.
Dalej, mając na uwadze przedmiot skargi należy wskazać, że procedura uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest określona przepisami ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, lecz ustawą z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647 ze zm.). Oznacza to, że w sprawie dotyczącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie mamy do czynienia z załatwieniem sprawy administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego. Postępowanie takie jest postępowaniem odrębnym, a odrębność odnosi się zarówno do podjęcia uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jaki i wniesienia do sądu administracyjnego skargi na tę uchwałę.
Stosownie do treści art. 93 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.), wojewoda po upływie terminu do podjęcia rozstrzygnięcia nadzorczego, o którym mowa w art. 91 ust. 1 ww. ustawy może wnieść skargę do sądu administracyjnego. Wówczas stronami postępowania sądowego są wyłącznie wojewoda jako organ nadzoru oraz właściwy organ gminy, którego rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczy. W postępowaniu tym nie mogą natomiast brać udziału inne podmioty, nawet wtedy, gdy wynik tego postępowania dotyczył ich interesu prawnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 29 września 2010 r. sygn. akt II OZ 899/10 oraz z 29 stycznia 2014 r. sygn. akt II OZ 64/14, orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanego wniosku wskazać należy, że przedmiotem skargi jest uchwała nr [...] Rady Gminy B. z [...] maja 2014 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w gminie B. dla obszarów rozmieszczenia elektrowni wiatrowych w miejscowości G. Zaskarżona uchwała zapadła wskutek procedury określonej w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jako trybie przewidzianym dla stanowienia prawa. Nie mamy tu więc do czynienia z załatwieniem sprawy administracyjnej.
Niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne zainicjował Wojewoda [...] i jest to wyraz realizacji jednego z przysługujących mu uprawnień, które służy wykonywaniu nadzoru nad działalnością gminy B. Legitymacja skargowa Wojewody [...] oparta jest na samodzielnej podstawie prawnej wynikającej z treści art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Przepis ten, jako lex specialis, wyklucza udział w tym postępowaniu innych uczestników na podstawie regulacji ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym, skoro przepis ten nie może być podstawą do wniesienia skargi przez I. R., jako właścicielkę działki położonej w gminie B. objętej ww. planem miejscowym, to I. R. nie może również zostać uczestnikiem postępowania wszczętego w trybie art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Nie zmienia to faktu, że podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone aktem prawa miejscowego może zaskarżyć je do sądu po spełnieniu warunków określonych w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.
W świetle powyższe Sąd nie uwzględnił wniosku I. R. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu i na podstawie art. 33 § 2 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.