Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. M. (dalej: "skarżącej") na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie odmowy zmiany imienia i nazwiska.
Wnioskiem z dnia 29 września 2015 r. skarżąca zwróciła się o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Następnie w dniu 5 października skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Natomiast we wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF (wniosek z 12 października 2015 r.) wskazała, że domaga się prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że skarżąca nie posiada żadnego majątku. Utrzymuje się ze świadczenia emerytalno-rentowego w wysokości 915,70 zł netto miesięcznie. Wymieniła następujące wydatki: czynsz najmu – 115,68 zł, energia elektryczna – 39,90 zł, abonament radiowy – 6,23 zł, koszty leczenia i lekarstw – 100 zł, bilety komunikacji miejskiej – 50 zł.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie podołać jakimkolwiek kosztom postępowania sądowego. Wykazanie tej przesłanki ciąży na wnioskującym o prawo pomocy.
Oceniając złożony przez skarżącą wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, należało uznać, że zasługuje on na uwzględnienie, bowiem wykazała ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z informacji zawartych we wniosku oraz znajdujących się w aktach sprawy (kopie dokumentów nadesłane przy piśmie z dnia 5 października r.) wynika, że skarżąca jest osobą samotną, nie posiada jakiegokolwiek majątku, uzyskuje dochód w wysokości 915,70 zł. W tej sytuacji, mając na uwadze aktualny poziom cen i opłat za dobra i usługi utrzymania koniecznego uznano, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych związanych z niniejszym postępowaniem.
Ponadto należy uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Ustanowienie pełnomocnika z urzędu ma szczególne znaczenie z uwagi na etap, w którym znajduje się postępowanie w sprawie. Wyrokiem z dnia 29 września 2015 r. Sąd rozpoznał skargę w niniejszej sprawie. Od przedmiotowego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna (art. 173 § 1 P.p.s.a.). Powyższy środek odwoławczy objęty jest przymusem adwokacko - radcowskim (art. 175 § 1 P.p.s.a.). W tym stanie rzeczy od przyznania prawa pomocy przez ustanowienie pełnomocnika z urzędu może być uzależniona realizacja przez skarżącą konstytucyjnego prawa do sądu
Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.