Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło niedopuszczalność zażalenia na zaświadczenie Burmistrza [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. stwierdzające, że przedstawiony projekt nośnika reklamowego narusza ustalenia uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] października 2012 r. Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] dla obszaru [...] (Dz. Urz. Woj. [...] z 2012 r., poz. [...]), w zakresie wysokości nośnika reklamowego.
Pismem z dnia 17 lipca 2017 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie.
W dniu 20 września 2017 r. wpłynęło do Sądu pismo pełnomocnika strony skarżącej z dnia 18 września 2017 r. (k. 19 akt sądowych) zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi, spowodowane wydaniem przez Burmistrza [...] zaświadczenia o zgodności budowy przedmiotowego nośnika reklamowego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi określone w art. 60 p.p.s.a., zatem pełnomocnik skarżącego cofnął skargę skutecznie.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.