Uzasadnienie
Z. M. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata z urzędu.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 10 marca 2010 r. wynika, że skarżąca jest osobą samotną. Jedynym źródłem jej utrzymania jest świadczenie rentowe w miesięcznej wysokości 1.380,00 zł brutto. Wnioskodawczyni zamieszkanie w lokalu służbowym. Nie ma wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych.
Do akt sprawy skarżąca złożyła także szereg zaświadczeń lekarskich, wyników badań i recept, z których wynika, że cierpi ona na liczne choroby przewlekłe, których leczenie wymaga przyjmowania wielu rodzajów leków.
Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia wynika także, że w celu zaspokojenia potrzeb życiowych skarżąca zmuszona jest zaciągać pożyczki. Rata aktualnie spłacanego zobowiązania wynosi 470,00 zł.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na względzie wykazane w przedmiotowym wniosku stan majątkowy i możliwości płatnicze Z. M. należy stwierdzić, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jeżeli bowiem wnioskodawczyni nie ma jakichkolwiek oszczędności ani wartościowych przedmiotów, a część dochodu, którego miesięczna wysokość wynosi 1.380,00 zł brutto, zmuszona jest przeznaczać na zakup niezbędnych leków, to nie jest ona w stanie poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Brak możliwości wygospodarowania wolnych środków, które mogłyby posłużyć opłaceniu choćby części kosztów postępowania sądowego potwierdza okoliczność, że skarżąca posiłkuje się pożyczkami w celu zaspokojenia bieżących potrzeb życiowych.
Przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie zostały zatem spełnione.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.