Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 14 stycznia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 2095/09

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący: Sędzia WSA - Marian Wolanin
Rozpoznanie
w dniu 14 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi L. P. prowadzącej działalność pod nazwą I. na czynności Starosty P. w przedmiocie obciążenia opłatami za czynności geodezyjne postanawia - odrzucić skargę -

Uzasadnienie

Pismem z dnia 2 lipca 2009 r. L. P. prowadząca działalność pod nazwą I. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na czynność Starosty P. polegającą na obciążeniu jej opłatami za czynności geodezyjne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Przedmiotem skargi jest czynność Starosty P. polegająca na obciążeniu skarżącej opłatami za czynności geodezyjne, która w ocenie Sądu jest czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, o jakiej mowa w art. 3 §2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ppsa. Starosta P. zażądał bowiem opłaty za wydane dokumenty mając do tego uprawnienie w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego (Dz. U. Nr 37 poz. 333). Skoro więc wykonał przewidziane prawem uprawnienie, skutkujące obowiązkiem strony uiszczenia stosownej należności, a przepisy obowiązującego prawa dla realizacji tego uprawnienia nie przewidują formy decyzji lub postanowienia, to z tego względu należy uznać za czynność z zakresu administracji publicznej w rozumieniu powołanego art. 3 §2 pkt 4 ppsa.

Przepisy prawa nie przewidują jednak możliwości zaskarżenia tej czynności w toku postępowania administracyjnego. Wobec tego, zgodnie z art. 52 §3 ppsa skargę na tą czynność można wnieść do Sądu po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o podjęciu czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

Skarżąca wezwała Starostę P. do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 28 września 2009 r., ale z naruszeniem 14-dniowego terminu, o którym mowa w w/w przepisie. Należy bowiem przyjąć, że skarżąca dowiedziała się o podjęciu przez Starostę czynności polegającej na obciążeniu jej opłatami za czynności geodezyjne w listopadzie 2008 r., kiedy to skarżąca, jak sama wskazała w skardze, otrzymała odpis wezwania do zapłaty z dnia 27 listopada 2008 r. Na powyższe wskazuje również pismo skarżącej z dnia 24 listopada 2008 r., przy którym zwrócono do Starostwa Powiatowego w P. fakturę z dnia 20 października 2008 r. za czynności geodezyjne i odmówiono jej zapłaty. Termin do wezwania Starosty P. do usunięcia naruszenia prawa upłynął więc dla skarżącej w grudniu 2008 r. Podkreślić w tym miejscu należy, że 14 dniowy termin, o którym mowa w art. 52 §3 ppsa jest terminem prawa materialnego i jako taki nie podlega przywróceniu, a jego upływ wyłącza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego czynności, o której mowa w art. 3 §2 pkt 4 ppsa.

W tej sytuacji wniesienie skargi należy uznać za niedopuszczalne z powodu nie wezwania Starosty P. w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się lub mogła dowiedzieć się o podjęciu przez niego spornej czynności, do usunięcia naruszenia prawa, dlatego orzeczono o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 §1 pkt 6 w zw. z art. 52 §1 i §3 ppsa.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.