Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 lutego 2009 r., w wyniku rozpoznania wniosku M. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2008 r., odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w tym zakresie, wskazując, iż nie spełnia on przesłanki określonej w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Kolejno, wnioskiem z dnia 25 lutego 2009 r. dołączonym na urzędowym formularzu PPF, skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w niniejszej sprawie.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, zawartego w nadesłanym formularzu PPF wynika, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z pełnoletnim synem oraz córką. Skarżący jest właścicielem połowy domu o pow. 98 m2, nieruchomości gruntowej o pow. 721 m2 oraz samochodu osobowego o rynkowej wartości ok. 5 000 zł. W rubryce dotyczącej zasobów pieniężnych wnioskodawca wskazał, iż posiada oszczędności w wysokości 9 500 zł oraz 241 sztuk obligacji o wartości nominalnej 24 100 zł. Skarżący uzyskuje stałe dochody w postaci świadczenia emerytalnego w wysokości 2 377 zł brutto miesięcznie.
Z nadesłanych przy piśmie z dnia 2 lutego 2009 r. dokumentów, m.in., zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w E. wynika, iż T. P.- syn skarżącego jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Wnioskodawca złożył ponadto oświadczenie o wysokości stałych miesięcznych wydatków w gospodarstwie domowym wskazując, iż ponosi średnio ok. 1350 zł miesięcznie na utrzymanie mieszkania oraz kształcenie córki.
Rozpoznając wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata należy stwierdzić, iż nie zasługuje on na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego jak również biorące udział w toczącym się postępowaniu powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej, która kwalifikowałaby go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Zasadnicze znaczenie dla rozpoznania niniejszego wniosku ma fakt, iż o przyznaniu prawa pomocy decyduje stan majątkowy i dochody wnioskodawcy w chwili orzekania w tym przedmiocie.
Należy mieć na uwadze, iż wnioskodawca ma stałe źródło dochodu w postaci emerytury w wysokości 2377, 36 zł brutto miesięcznie. Skarżący i jego rodzina mają zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Poza tym wnioskodawca dysponuje wolnymi środkami na rachunku bankowym w wysokości 5 929, 98 zł. Zasadniczą kwestią dla oceny zasadności niniejszego wniosku ma również fakt, iż skarżący posiada papiery wartościowe (obligacje) o wartości nominalnej 24 100 zł, które może spieniężyć. Nie jest zatem osobą ubogą, pozbawioną środków do życia, a niewątpliwie do takich przypadków powinno sprowadzać się udzielenie prawa pomocy.
Uwzględniając nawet stałe wydatki jakie skarżący ponosi na bieżące utrzymanie oraz kształcenie córki należy stwierdzić, iż wysokość uzyskiwanych przez niego dochodów, a przede wszystkim kwota posiadanych oszczędności, pozwala na przyjęcie, że dysponuje on wystarczającymi środkami finansowymi na pokrycie nie tylko kosztów sądowych ale również ewentualnych kosztów zastępstwa procesowego w niniejszej sprawie.
W świetle powyższego oraz w oparciu o powołane wyżej przepisy i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.