Uzasadnienie
Skarżąca C. Sp. z o.o. w swej skardze z [...] listopada 2008 r. zaskarżyła postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] października 2008 r. znak [...].
Postanowieniem tym, organ uchylił w całości własne postanowienie z dnia [...] sierpnia 2008 r., znak [...] którym działając na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów (Dz. U. Nr 124, poz. 859 ze zm.), zwanej dalej "ustawą" w zw. z art. 24 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (Dz. Urz. WE Seria L 190/1 z dnia 12 lipca 2006 r.) oraz art. 124 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000, Nr 98, poz. 1071 tj. ze zm.), zwanej dalej "kpa":
- 1. wezwał skarżącą jako odbiorcę zużytych kartridży do drukarek sprowadzonych nielegalnie z K. z firmy G. do zastosowania procedur określonych w art. 24 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów poprzez zagospodarowanie odpadów na terenie kraju;
- 2. zobowiązał skarżącego do zagospodarowania kartridży, o których mowa w pkt. 1, w procesie odzysku prowadzonym w instalacji firmy tj. w procesie produkcji zamiennych wkładów do drukarek, który ma miejsce na terenie firmy skarżącego;
- 3. określił termin zagospodarowania odpadów na 30 dni od daty otrzymania postanowienia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na
Sygn. akt IV SA/Wa 2103/08 postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Ponadto sądy rozpoznają skargi na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 2 ppsa). Zaś zgodnie z art. 3 § 3 ppsa sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z [...] października 2008 r. znak [...] nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, nie służy na nie zażalenie, a także nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a więc nie służy na nie skarga.
Powyższe wynika z następujących uwarunkowań formalnoprawnych.
Stosownie do treści art. 25 ust. 1 ustawy, stanowiącego podstawę wydania postanowienia z [...] sierpnia 2008 r., w przypadku stwierdzenia nielegalnego międzynarodowego przemieszczania odpadów albo na podstawie powiadomienia o nielegalnym przemieszczeniu otrzymanego w trybie art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006, Główny Inspektor Ochrony Środowiska wszczyna z urzędu postępowanie administracyjne i wzywa:
- 1. zgłaszającego lub, jeżeli nie dokonano zgłoszenia, podmiot zobowiązany do dokonania zgłoszenia - jeżeli za nielegalne międzynarodowe przemieszczanie odpadów odpowiedzialność ponosi wysyłający odpady,
- 2. odbiorcę odpadów - jeżeli za nielegalne międzynarodowe przemieszczanie odpadów odpowiedzialność ponosi odbiorca odpadów,
- - w drodze postanowienia, do zastosowania procedur określonych w art. 24 rozporządzenia nr 1013/2006, określając termin realizacji działań wynikających z tych procedur, nie dłuższy niż 30 dni.
W przypadku nie wykonania obowiązków określonych w postanowieniu, wydawana jest decyzja administracyjna mogąca stanowić podstawę do ich egzekwowania (art. 26 ustawy).
Natomiast w myśl art. 29 ustawy na postanowienie wydane na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy nie przysługuje zażalenie.
Wskazać należy, iż postanowienie wydane w trybie art. 25 ust. 1 ustawy, może być w każdym czasie zmienione lub uchylone przez organ administracji który je wydał (do postanowień nie ma zastosowania art. 16 § 1 zd. 2 kpa).
Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdzie Główny Inspektor Ochrony Środowiska uchylił postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. własne postanowienie z dnia [...] sierpnia 2008 r. Jednakże organ nieprawidłowo wskazał podstawę prawną takiego orzeczenia, gdyż przepis art. 54 § 3 ppsa nie może mieć w sprawie zastosowania. Tryb wynikający z tego przepisu stosuje się wyłącznie do orzeczeń podlegających zaskarżeniu, a postanowienie z dnia [...] sierpnia 2008 r. zaskarżeniu nie podlegało. Zatem trafnie w tym przypadku, nie pouczono strony o istnieniu środka zaskarżenia.
Następnie zauważyć należy, iż skarga została wniesiona na podstawie błędnego pouczenia strony przez organ, iż w trybie art. 3 § 2 ust. 1, art. 53 § 1 oraz 54 §1 ppsa przysługuje jej uprawnienie do zaskarżenia postanowienia z dnia [...] października 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Skoro na postanowienie wydane w trybie art. 25 ust. 1 ustawy nie służy zażalenie, nie kończy ono postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, nie jest więc orzeczeniem o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ppsa. Postanowienie to także nie zostało wydane w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym, więc nie ma zastosowania w sprawie art. 3 § 2 pkt 3 ppsa. Ponadto brak jest podstaw aby zaskarżone postanowienie zakwalifikować jako inny akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa (obowiązki wynikające z postanowienia nie mogą być wszak egzekwowane w trybie administracyjnym). Dopuszczalności zaskarżenia nie przewidują również przepisy szczególne w rozumieniu art. 3 § 3 ppsa.
W świetle powyższych rozważań wskazać należy, iż postanowienie z dnia [...] sierpnia 2008 r. nie mogło być zaskarżone do sądu administracyjnego i także postanowienie je uchylające z dnia [...] października 2008 r. nie podlega kontroli sądu. Do sądu administracyjnego zaskarżyć można dopiero decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, wydaną w trybie art. 26 ustawy, która kończy postępowanie administracyjne, w trakcie którego wydawane jest postanowienie w trybie art. 25 ustawy (tak samo vide postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 781/09).
Błędne pouczenie organu o możliwości zaskarżenia postanowienia wydanego w trybie art. 25 ust.1 ustawy nie zmienia sytuacji procesowej strony, gdyż nie prowadzi do nabycia przez nią takiego uprawnienia.
Skoro więc, Sąd administracyjny nie jest właściwy do kontroli takiego postanowienia, to na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa skargę odrzuca, czemu dał wyraz w sentencji orzeczenia.