Uzasadnienie
M. K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 3 stycznia 2011 r. wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Źródłami utrzymania dwuosobowej rodziny są świadczenia emerytalne: M. K. w miesięcznej wysokości 1.420 zł brutto i jego żony w miesięcznej wysokości 1.033 zł brutto. Państwo K. nie mają wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych. Jako posiadane nieruchomości skarżący wskazał mieszkanie o powierzchni 60 m2 oraz nieruchomość stanowiącą 1,12 ha nieużytków wedle aktu notarialnego. W piśmie z dnia 3 grudnia 2010 r. wnioskodawca wskazał, że ze względu na podeszły wiek i zły stan zdrowia, liczy się dla niego każda złotówka.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na względzie wykazane w przedmiotowym wniosku stan majątkowy i możliwości płatnicze M. K. należy stwierdzić, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Przy aktualnym poziomie cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie, dochód uzyskiwany przez skarżącego i jego żonę (2.453 zł brutto miesięcznie) pozawala pokryć co najwyżej podstawowe koszty utrzymania dwuosobowej rodziny. Należy mieć przy tym na uwadze, że ze względu na podeszły wiek i wiążący się z tym zły stan zdrowia, M. K. comiesięcznie musi wygospodarować środki na zakup niezbędnych leków. W tej sytuacji, nie posiadając ani zasobów pieniężnych, ani wartościowych przedmiotów, wnioskodawca nie jest w stanie poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i żony.
Należy więc uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, orzeczono jak w postanowieniu.