Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2005 roku, nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. uzgodnił pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego budowie stacji bazowej telefonii komórkowej P. S.A. Nr "[...]" zlokalizowanej na dachu budynku [...] na działce o nr ew. [...] pod warunkiem zachowania parametrów technicznych zawartych w raporcie oddziaływania na środowisko.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożyli E. Z., S. K. i W. P. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2006 roku, Nr [...] Główny Inspektor Sanitarny uchylił w całości postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2005 roku i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu postanowienia Główny Inspektor Sanitarny stwierdził, że w dokumentacji załączonej przez organ występujący o uzgodnienie brak jest wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dokument taki winien zostać dołączony o ile plan został uchwalony. Ponieważ rozstrzygniecie sprawy nastąpiło w oparciu o niekompletny materiał dowodowy konieczne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu zajęcia rzetelnego stanowiska.
Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła Spółka Akcyjna "P." w W. podnosząc zarzut naruszenia art. 7 kpa i art. 8 kpa. Skarżąca Spółka stwierdziła, iż dla działki o nr ew. [...] położonej w miejscowości G. nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Informacja ta była znana organowi prowadzącemu postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Nadto Spółka podniosła zarzut, iż zażalenie zostało rozpoznane dopiero po upływie siedmiu miesięcy od jego wpłynięcia do organu odwoławczego.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Nadto stwierdził, że decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia [...] stycznia 2006 roku, która była uzgadniania z Państwowym Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym w K. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005 roku nie była mu znana. Akta sprawy przesłane wraz z zażaleniem nie zawierały tej decyzji jak również informacji o jej uzgadnianiu. Stwierdził też, że nastąpiła zmiana przepisów i obecnie zgodnie z art. 46 ust. 4 w zw. z art. 48 ust. 2 pkt. 1 a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006 roku Nr 129, poz. 902) uzgodnienia wymaga jedynie inwestycja, dla której niezbędne jest uzyskanie pozwolenia na budowę.
W świetle aktualnie obowiązujących przepisów inwestycja w postaci budowy stacji telefonii komórkowej na istniejącym obiekcie budowlanym nie wymaga pozwolenia na budowę, a tym samym uzgodnienia z Państwową Inspekcją Sanitarną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego postanowienia z prawem materialnym i procesowym. Zaskarżone postanowienie zdaniem Sądu zapadło z naruszeniem art. 138 § 2 Kpa.
Zgodnie z treścią wyżej wymienionego przepisu organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. W wypadku gdy przedmiotem zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego jest decyzja kasatoryjna rolą sądu jest dokonanie oceny czy organ wydający decyzję nie przekroczył swoich uprawnień określonych w art. 138 § 2 kpa. Przepis ten jak wynika z art. 144 kpa ma odpowiednie zastosowanie przy rozpoznawaniu zażaleń na postanowienia
W wyroku z dnia 17 października 1996 roku, sygn. akt I SA/Gd 234/96 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że "wydawanie decyzji o charakterze kasatoryjnym dopuszczalne jest zupełnie wyjątkowo, gdyż stanowi wyłom od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy i nie jest w tej kwestii dopuszczalna wykładnia rozszerzająca. Konieczność zatem przeprowadzenia dowodu lub kilku dowodów (np. zasięgnięcie opinii biegłego czy przesłuchanie kilku świadków) mieści się w kompetencji organu odwoławczego do uzupełnienia postępowania wyjaśniającego (art. 136 kpa), wyłączając dopuszczalność kasacji decyzji".
W niniejszej sprawie zdaniem Sądu nie zachodziły przesłanki pozwalające organowi odwoławczemu na uchylenie decyzji organu I instancji przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Nie sposób uznać, iż konieczność dołączenia do akt sprawy wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wymaga przeprowadzenia szczególnie czasochłonnego postępowania.
Nadto organ odwoławczy uchylając rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji nie sprawdził czy dla miejscowości G. został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Tymczasem sam Główny Inspektor Sanitarny w uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdza, iż obowiązek dołączenia wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powstaje wówczas, gdy plan taki został uchwalony.
Zgodzić należy się z zarzutem skarżącej Spółki, iż przy rozpoznawaniu zażalenia doszło do rażącej przewlekłości postępowania co stanowi naruszenie art. 12 § 1 kpa. Wprawdzie okoliczność ta nie miała wpływu na uchylenie zaskarżonego postanowienia nie mniej jednak wymaga podkreślenia, że rozpatrywanie przez organ odwoławczy zażalenia przez kilka miesięcy, skutkującego jedynie spostrzeżeniem, iż w aktach sprawy brak jest jednego dokumentu jest postępowaniem niedopuszczalnym.
Odnośnie stwierdzenia Głównego Inspektora Sanitarnego, zawartego w odpowiedzi na skargę, iż zmianie uległ stan prawny zauważyć należy, że przytaczane przez organ administracji przepisy obowiązywały już w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia. Przepisy te weszły bowiem w życie z dniem 29 czerwca 2006 roku, zaś zaskarżone postanowienie wydane zostało w dniu [...] sierpnia 2006 roku. Skoro zdaniem organu odwoławczego w świetle nowych przepisów uzgodnienie nie było potrzebne, to uchylanie postanowienia organu pierwszej instancji w celu uzupełnienia materiału dowodowego i ponownego rozpoznania sprawy nie miało żadnego uzasadnienia.
Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.