Uzasadnienie
A. K. (dalej "skarżący", "wnioskodawca") zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznaniu mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w niniejszej sprawie.
Wobec tego, iż wniosek skarżącego nie został złożony na urzędowym formularzu właściwym w postępowaniu sądowoadministracyjnym, pismem Sądu z dnia 23 października 2013 r. wezwano skarżącego do usunięcia tego braku i wypełnienia odpowiedniego formularza w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu 4 listopada 2013 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, złożony na urzędowym formularzu PPF.
Jak wynika z oświadczenia zawartego w nadesłanym formularzu wniosku skarżący przebywa aktualnie w zakładzie karnym, gdzie odbywa karę pozbawienia wolności. Wnioskodawca poza domem o pow. 100 m2 oraz nieruchomością rolną o pow. 0,84 ha nie posiada żadnego innego majątku ani przedmiotów wartościowych.
Z nadesłanego zaświadczenia Dyrektora Zakładu Karnego w [...] z dnia 3 grudnia 2013 r. wynika, że skarżący nie jest zatrudniony odpłatnie, posiada środki zgromadzone na koncie depozytowym w wysokości 3.740, 05 zł. Odpowiadając na wezwanie Sądu do wykazania, czy środki te zostały w całości rozdysponowane skarżący nadesłał kolejne zaświadczenie Dyrektora Zakładu Karnego w [...] z dnia 27 grudnia 2013 r. Z zaświadczenia tego wynika, że środków pieniężnych w wysokości 3.740,05 zł zostały rozdysponowane w następujący sposób:
- - przesłane na wybrany rachunek bankowy- 200 zł,
- - przesłane na wybrany rachunek bankowy- 3.416,11 zł,
- - przesłane do komornika- 638,75 zł,
- - wydane na zakupy w kantynie więziennej- łącznie 511,42 zł.
Aktualnie na rachunku depozytowym skarżący posiada do dyspozycji kwotę 0,25 zł.
Rozpoznając wniosek skarżącego należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Analizując sytuację finansową skarżącego należy stwierdzić, że wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika zasługuje na uwzględnienie, bowiem w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do przyznania prawa pomocy określone w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Należy mieć na względzie, że wnioskodawca przebywa w zakładzie karnym, gdzie nie jest zatrudniony odpłatnie. Środki zgromadzone na rachunku depozytowym skarżącego zostały przeznaczone na spłatę zaciągniętych pożyczek oraz egzekucję komorniczą. Aktualnie do dyspozycji skarżącego pozostaje niewielka kwota 0,25 zł. Tak ukształtowana sytuacja materialna skarżącego pozwala zatem na stwierdzenie, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.