Uzasadnienie
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany złożył M. H.. W skardze wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Z informacji przekazanych przez Strzeżony Ośrodek dla Cudzoziemców i Areszt w Celu Wydalenia w B. w piśmie z dnia 4 października 2012 r. wynika, że M. H. w dniu [...] października 2012 r. został zwolniony z ośrodka strzeżonego i doprowadzony do lotniczego przejścia granicznego K. w związku z wykonaniem ostatecznej decyzji z dnia [...] lipca 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz.1270) - dalej w skrócie: p.p.s.a. jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. dopuszcza jednak na wniosek skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z powyższej regulacji wynika, iż instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przedsądu.
Wyjaśnić trzeba, że już sama nazwa przedmiotowej instytucji wskazuje, że wykonanie zaskarżonego aktu ma być wstrzymane. W przedmiotowej sprawie zatem chodziło o powstrzymanie organu przed wydaleniem cudzoziemca z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany, aby zapobiec powstaniu skutkom, które byłyby trudne do odwrócenia. Jeśli jednak doszło do wydalenia cudzoziemca w dniu 1 października 2012 r., wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji stał się w tych okolicznościach bezprzedmiotowy.
W tym stanie rzeczy, w rezultacie uznania wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji za bezprzedmiotowy, postępowanie w tym zakresie podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.