Uzasadnienie
Wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy R. A. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
We wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu PPF oświadczył, że w Polsce stara się o nadanie statusu uchodźcy. Otrzymuje miesięcznie 775 zł w ramach pomocy socjalnej udzielanej osobom, które starają się o nadanie statusu uchodźcy. Nie posiada innego źródła dochodów. Oświadczył także, że miesięczny koszt najmu mieszkania wynosi 500 zł.
Stwierdzono, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie referendarza sądowego, opisana przez skarżącego sytuacja życiowa i materialna uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący cudzoziemiec nie pracuje, nie posiada jakiegokolwiek majątku, otrzymuje świadczenie w procedurze uchodźczej w wysokości 775 zł, z którego 500 zł przeznacza na opłatę za wynajem mieszkania. Zatem na pozostałe wydatki (np. wyżywienie, odzież itp.) pozostaje mu kwota 275 zł. Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie, gdyż wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.