Uzasadnienie
W piśmie z 12 lipca 2017 r. W. M., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...]czerwca 2017 r. znak [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w O. z dnia [...] marca 2017 r. w przedmiocie wyrażenia stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Do skargi dołączył dowód wpisu sądowego w kwocie 100 zł.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna.
Na wstępie należy wskazać, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), którą m.in. zmieniono treść art. 3 § 2 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z obecnie obowiązującym brzmieniem tego przepisu, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Postępowanie w niniejszej sprawie wszczęto już po wejściu w życie powyższego przepisu.
Skarga W. M. dotyczy postanowienia Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w O. z dnia [...] marca 2017 r. w przedmiocie wyrażenia stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym i utrzymującego je w mocy postanowienia Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] czerwca 2017 r. znak [...].
Jak wynika z akt sprawy postępowanie egzekucyjne prowadzone jest przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 14 września 2016 r. nr [...], [...], [...], [...] wystawionych przez Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w O. Tytuły te zostały wystawione przez ten organ, będący wierzycielem, w związku z nieuiszczeniem przez Skarżącego opłat rocznych z tytuły wyłączenia gruntów leśnych z produkcji za 2016 r.
Stwierdzić zatem należy, że wniesiona skarga dotyczy postanowienia, przedmiotem którego jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
W świetle art. 3 § 2 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na takie postanowienie skarga do sądu nie przysługuje. Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, że w zaskarżonym postanowieniu zawarto błędne pouczenie o możliwości wniesienia skargi, jednak okoliczność ta nie przyznaje stronie uprawnienia do wniesienia skargi.
Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.
W pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cyt. ustawy.