Uzasadnienie
D. R. działając za pośrednictwem adwokata W. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] września 2009 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w L., działając na podstawie art. 13 § 2 i art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a.) uznał swą niewłaściwość miejscową i sprawę przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Ww. postanowienie stało się prawomocne z dniem 22 stycznia 2009 r.
Stosownie do art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej P.p.s.a.), od pisma wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Ponadto, zgodnie z art. 221 P.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Przy czym opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu (art. 219 § 2 P.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie skarga objęta jest wpisem stałym w wysokości 200 zł (§ 2 ust. 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 221, poz. 2139 ze zm.).
Wskazać należy, że od skargi D. R., którą w imieniu skarżącego wniósł pełnomocnik – adwokat W. C., nie został uiszczony należny wpis. Co prawda, na skardze zostały naklejone znaki opłaty sądowej w kwocie 100 zł, ale – jak to wynika z treści cytowanego wyżej art. 219 § 2 P.p.s.a. – w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie przewiduje się takiej formy uiszczenia opłaty sądowej. Ponadto, jak wskazano wyżej, również kwota dokonanej przez pełnomocnika opłaty w znaczkach sądowych nie była właściwa.
Wobec powyższego, na podstawie art. 221 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.