Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 czerwca 2011 r. (data stempla pocztowego) adwokat J. K., wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu uczestnika postępowania H. E. poinformowała, iż nie znalazła podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2011 r. uchylającego decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2010 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku Sądu oraz oświadczył, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały opłacone w całości ani w części.
Sporządzona opinia została przesłana H. E. dnia 20 czerwca 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie na podstawie art. 244 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", przysługuje wynagrodzenie w zakresie ustanowionym w art. 250 tejże ustawy. Zgodnie z treścią art. 250 ppsa wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokackie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem".
W myśl § 19 powołanego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, jednak nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia).
Obowiązkiem Sądu w niniejszym postępowaniu było ustalenie, czy pomoc prawna została rzeczywiście udzielona. W wypadku sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyrazem udzielenia pomocy prawnej jest opinia sporządzona na piśmie i doręczona stronie. Sporządzenie takiej opinii i przekazanie jej stronie powinien wykazać pełnomocnik ubiegający się o wynagrodzenie. Sąd może poprzestać na jego oświadczeniu, jeśli jednak ma wątpliwości może uzyskać od strony potwierdzenie tego faktu.
Stwierdzić należy, że z akt sprawy wynika, iż sporządzoną opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wysłano do uczestnika postępowania dnia 20 czerwca 2011 r.
Skoro w niniejszej sprawie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej) zwrócił się adwokat, to winien on otrzymać wynagrodzenie wg stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w wysokości 75 % stawki minimalnej wynoszącej 240 zł, a więc 180 zł. Zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia przyznana kwota ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, tj. 23 % (art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).
W tym stanie rzeczy, Sąd w oparciu o art. 250 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.