Uzasadnienie
Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], odmówił określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie [...] w okolicy miejscowości S. i G. (gmina D.).
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. (znak: [...]), po rozpatrzeniu odwołania [...] Spółka z o.o. z siedzibą w K., działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do rozpoznania organowi pierwszej instancji.
K. P. zaskarżyła ostateczną decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze, a następnie w piśmie z dnia 13 października 2014 r. wniosła o wstrzymanie wykonania niniejszej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Trzeba podkreślić, że instytucja wstrzymania wykonania ma zastosowanie wyłącznie do takich aktów administracyjnych, które podlegają wykonaniu. Zaskarżona decyzja, uchylająca decyzję o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań, nie nadaje się do wykonania. Ponadto, ma charakter przygotowawczy; na jej podstawie inwestor nie może rozpocząć jakichkolwiek robót budowlanych. Decyzja ta nie powoduje zatem bezpośrednio niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. To nie decyzja środowiskowa, a rozstrzygnięcia, dla których jej wydanie jest warunkiem, mogą podlegać wykonaniu (np. pozwolenie na budowę). Sama możliwość, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 października 2012 r. sygn. akt II OZ 873/12).
Nadmienić należy, że na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego Sąd nie dokonuje merytorycznej oceny sprawy sądowoadministracyjnej i oceny legalności zaskarżonej decyzji administracyjnej, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania. Tak więc Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności. W związku z tym zarzuty skarżącego na poparcie wniosku, a dotyczące legalności zaskarżonej decyzji nie mogą być oceniane przez Sąd na obecnym etapie postępowania.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.