Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 lutego 2011 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. pełnomocnikiem z urzędu J. L. wyznaczony został adwokat L. Z..
Wyrokiem z dnia 12 maja 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 2223/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. L. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności aktu własności ziemi oraz przyznał na rzecz adwokata L. Z. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W piśmie z dnia 25 lipca 2011 r. pełnomocnik skarżącego wystąpił do Sądu z wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej świadczonej w ramach prawa pomocy z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Adwokat L. Z. oświadczył, że udzielona przez niego pomoc prawna nie została opłacona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. - wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).
Przepis § 19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stosownie zaś do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki określonej w pkt. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy nie zostały opłacone przez stronę skarżącą, na podstawie art. 250 ustawy P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji postanowienia.