Uzasadnienie
W piśmie z 1 sierpnia 2017 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. z [...] czerwca 2017 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy Z. z [...] lipca 2016 r. nr [...] o odmowie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zakładu utylizacji odpadów na terenie działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] z obrębu [...], położonych w Z. W piśmie z 28 grudnia 2017 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 3 odpisów skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Korespondencja zawierającą wezwanie z 28 grudnia 2017 r. została wysłana na adres profesjonalnego pełnomocnika strony skarżącej. Przesyłka została awizowana w dniu 2 stycznia 2018 r., zaś w dniu 17 stycznia 2018 r. została zwrócona do Sądu jako nie podjęta w terminie.
Zarządzeniem z 29 stycznia 2018 r., wydanym na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a, przesyłkę pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia w dniu 16 stycznia 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi.
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), powoływana dalej jako "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
W myśl zaś art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich innym stronom. Wskazać należy, że problem braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, w której – koncentrując się na braku przedłożenia odpisów skargi w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym – stwierdzono, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Wskazana uchwała w swojej sentencji zawiera wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 p.p.s.a., która znajduje zastosowanie również w niniejszej sprawie, w myśl której nieprzedłożenie wymaganych przez art. 47 § 1 p.p.s.a. odpisów wniesionego pisma (m.in. skargi) jest brakiem istotnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie danemu pismu dalszego prawidłowego biegu.
Z analizy akt sądowych sprawy wynika, że przesyłkę z wezwaniami z 28 grudnia 2017 r. pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 16 stycznia 2018 r., co oznacza, że przewidziany przepisami prawa termin na wywiązanie się z wezwania Sądu bezskutecznie upłynął z dniem 23 stycznia 2018 r.
Skutkiem uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi jest zatem odrzucenie skargi oraz bezskuteczność czynności strony skarżącej w postępowaniu sądowym. Odrzucenie skargi przez sąd administracyjny jest bowiem równoznaczne z odmową wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.